This House Has People in It

Opis filmu „This House Has People in It"

„This House Has People in It” z 2016 roku to krótkometrażowy eksperymentalny horror w reżyserii Alana Resnicka, wyprodukowany we współpracy z kolektywem artystycznym Wham City Comedy dla stacji telewizyjnej Adult Swim. Premiera filmu miała miejsce niespodziewanie w środku nocy 15 marca 2016 roku, bez jakiejkolwiek wcześniejszej zapowiedzi, co stało się znakiem rozpoznawczym surrealistycznych i niepokojących projektów tego twórcy. Trwający niespełna dwanaście minut obraz szybko zyskał status dzieła kultowego w środowisku miłośników horroru analogowego oraz gier alternatywnej rzeczywistości (ARG), stanowiąc jedno z najbardziej unikalnych i intrygujących osiągnięć współczesnej telewizji eksperymentalnej. Fabuła filmu przedstawiona jest w całości z perspektywy statycznych kamer domowego monitoringu (CCTV) zainstalowanych w typowym domu na przedmieściach. Z pozoru zwyczajny dzień przygotowań do dziecięcego przyjęcia urodzinowego zamienia się w koszmar, gdy nastoletnia córka, Madison, nagle traci możliwość ruchu i zaczyna dosłownie zapadać się w kuchenną podłogę. Reakcje pozostałych domowników – matki, ojca oraz brata – są chaotyczne, absurdalne i wyzbyte typowej ludzkiej logiki. Zamiast wezwać pogotowie, rodzina podejmuje serię dziwacznych działań, a w domu pojawiają się postacie w strojach ochronnych, co potęguje narastającą atmosferę dezinformacji, izolacji oraz osaczenia. Pod względem formalnym Alan Resnick mistrzowsko operuje estetyką voyeurizmu i psychologicznego niepokoju. Obraz całkowicie rezygnuje z tradycyjnego prowadzenia narracji oraz klasycznych zabiegów montażowych; widz zmuszony jest do samodzielnego śledzenia szczegółów rozrzuconych po czterech równoległych kadrach kamer. Co niezwykle istotne, sam krótkometrażowy film stanowi jedynie wierzchołek góry lodowej znacznie szerszego konceptu. Krótkometrażówka została powiązana z rozbudowaną grą ARG i fikcyjną stroną internetową przedsiębiorstwa AB Video Solutions. Zapaleni fani mogli odnaleźć tam dziesiątki dodatkowych nagrań, wywiadów, dzienników i interaktywnych zagadek, które układały się w skomplikowane tło fabularne dotyczące tajemniczej choroby oraz inwigilacji. Warstwa dźwiękowa dzieła opiera się na ascetycznych, zniekształconych odgłosach z mikrofonów przemysłowych, niepokojących szumach oraz tłumionych dialogach, co skutecznie buduje klaustrofobiczną atmosferę bez użycia tradycyjnej muzyki filmowej. Niezwykle naturalna gra aktorska naturszczyków i aktorów niezależnych drastycznie kontrastuje z surrealizmem przedstawionych wydarzeń. „This House Has People in It” wywarło przemożny wpływ na rozwój nowej fali horroru internetowego, udowadniając, że najgłębszy lęk można wywołać poprzez deformację codzienności, niepokojącą formę wizualną oraz zmuszenie widza do aktywnego uczestnictwa w rozwiązywaniu mrocznej tajemnicy.