Ulica Strachu – część 3: 1666

Opis filmu „Ulica Strachu – część 3: 1666"

Cofając się do 1666 roku, Deena poznaje prawdę o Sarah Fier. W 1994 roku przyjaciele walczą o życie i przyszłość Shadyside.

„Ulica Strachu – część 3: 1666” (ang. Fear Street Part Three: 1666) to wieńczący widowiskową trylogię horror wyreżyserowany przez Leigh Janiak, oparty na kultowej serii powieści młodzieżowych autorstwa R.L. Stine’a. Ambitny projekt zrealizowany dla platformy Netflix był nowatorskim wydarzeniem dystrybucyjnym – wszystkie trzy części trylogii ukazywały się tydzień po tygodniu w lipcu 2021 roku. Finałowy rozdział łączy w sobie mroczny folk horror osadzony w XVII wieku ze współczesnym slasherem lat 90., stanowiąc przemyślaną kulminację opowieści o klątwie ciążącej nad miasteczkiem Shadyside. Fabuła rozpoczyna się bezpośrednio po wydarzeniach z poprzedniej części. Główna bohaterka Deena (Kiana Madeira) zostaje przeniesiona w wizji do 1666 roku, gdzie wciela się w postać Sarah Fier – dziewczyny oskarżonej o czary i sprowadzenie zarazy na prymitywną osadę Union, z której w przyszłości wyrośnie Shadyside. Widzowie obserwują narastający fanatyzm religijny, paranoję oraz brutalne polowanie na czarownice. Poznając prawdziwe źródło zła i tożsamość rzeczywistego sprawcy klątwy, Deena powraca do roku 1994. Wraz z bratem Joshem i ocalałymi przyjaciółmi przygotowuje skomplikowaną pułapkę w centrum handlowym, aby raz na zawsze uratować ukochaną Sam i przełamać tragiczne przeznaczenie swego miasta. Leigh Janiak sprawnie żongluje konwencjami kinowymi i spaja mocno zróżnicowane stylistycznie części filmu. Pierwsza połowa dzieła czerpie garściami z klasycznego folk horroru i dramatów historycznych o polowaniach na czarownice, budując duszny, złowrogi klimat minionej epoki za pomocą naturalnego oświetlenia, powolnego tempa oraz surowej scenografii. Druga część błyskawicznie powraca do nostalgicznego tonu lat 90., serwując widzom dynamiczną akcję, krwawe starcia oraz charakterystyczne poczucie humoru. Obsada – na czele z Kianą Madeirą, Ashleyem Zukermanem, Olivią Scott Welch i Sadie Sink – odgrywa podwójne role, wcielając się zarówno w XVII-wiecznych osadników, jak i współczesnych mieszkańców Shadyside, co nadaje opowieści głęboki wymiar symboliczny. Warstwa wizualna i muzyczna odgrywają kluczową rolę w budowaniu klimatu obydwu przedstawionych epok. Zdjęcia Caleba Heymanna precyzyjnie różnicują światy: zamglone, organiczne i pełne mroku ujęcia XVII-wiecznej osady skontrastowane są z jaskrawymi, neonowymi barwami centrum handlowego z lat 90. Ścieżka dźwiękowa stworzona przez Marco Beltramiego i Annę Drubich sprawnie łączy niepokojące sekcje smyczkowe i tradycyjne instrumenty z przebojowymi rockowymi i alternatywnymi brzmieniami końca XX wieku. „Ulica Strachu – część 3: 1666” została ciepło przyjęta przez krytyków i widzów, stanowiąc satysfakcjonujące, spójne i pomysłowe zamknięcie całej serii.