Wzgórza Mają Oczy

Opis filmu „Wzgórza Mają Oczy"

Remake filmu Wesa Cravena z 1978 r. Film opowiada historię amerykańskiej rodziny z przedmieścia, która wybrała się na wycieczkę po kraju. Jednakże kiedy ich przyczepa psuje się z niewiadomych powodów na środku pustyni w Nowym Meksyku, stają się łupem dla ludzi o potwornie zdeformowanym wyglądzie. Członkowie rodziny skazani są wyłącznie na siebie w tej nierównej walce o przeżycie.

W 2006 roku francuski reżyser Alexandre Aja, świeżo po wielkim sukcesie bezpardonowego horroru „Blady strach” („Haute Tension”), podjął się wyzwania stworzenia nowej wersji klasyka z 1977 roku w reżyserii Wesa Cravena. Producentem projektu został sam Craven, który dostrzegł w młodym twórcy potencjał do odświeżenia swojej kultowej wizji. Nowa wersja „Wzgórza mają oczy” wpisała się w nurt tak zwanej nowej fali francuskiego horroru przeniesionej na grunt hollywoodzkiego kina gore, łącząc klasyczny amerykański motyw terroryzowania rodziny na pustkowiu z bezkompromisową brutalnością i bezlitosnym napięciem. Fabuła skupia się na rodzinie Carterów, na czele której stoi emerytowany policjant z Filadelfii, Big Bob, oraz jego żona Ethel. Razem z dorosłymi dziećmi, zięciem i małym niemowlęciem wyruszają w długą podróż kempingową przez Nowy Meksyk, aby uczcić rocznicę ślubu. Podstępnie skierowani na rzekomy skrót przez tajemniczego pracownika stacji benzynowej, ulegają awarii na odciętym od świata terenie dawnego poligonu nuklearnego. Szybko okazuje się, że pozornie jałowa pustynia jest zamieszkana. W okolicznych skałach i podziemnych sztolniach ukrywają się potomkowie ludzi, którzy nie zostali ewakuowani podczas prób jądrowych w latach 50. Zdeformowani przez promieniowanie i odrzuceni przez społeczeństwo mutanci traktują nieostrożnych podróżnych jak zwierzynę łowną. Aja zrezygnował z tanich straszaków i budowania napięcia wyłącznie na prostych efektach zaskoczenia. Zamiast tego zaserwował widzom gęstą, duszną atmosferę osamotnienia, bezradności i skrajnego zagrożenia. Za niezwykle realistyczną i makabryczną charakteryzację mutantów odpowiadało renomowane studio KNB EFX Group pod kierownictwem Grega Nicotero i Howarda Bergera. Aktorstwo wyraźnie wyróżnia się na tle standardowych slasherów tego okresu – Aaron Stanford niezwykle przekonująco przedstawia ewolucję swojej postaci z pacyfistycznego cywila w zdeterminowanego obrońcę rodziny, a Emilie de Ravin, Vinessa Shaw i Kathleen Quinlan wiarygodnie oddają traumę, przerażenie i determinację. Zdjęcia autorstwa Maxime’a Alexandre’a, realizowane w ekstremalnie trudnych warunkach na pustyni w Maroku, skutecznie potęgują uczucie izolacji oraz oślepiającego, palącego słońca. Niepokojącą ścieżkę dźwiękową skomponował duet tomandandy, umiejętnie łącząc akustyczne brzmienia z przerażającą elektroniką. „Wzgórza mają oczy” okazały się sporym sukcesem komercyjnym i zyskały duże uznanie jako jeden z niewielu remake'ów klasycznych horrorów, który nie tylko dorównał oryginałowi, ale zdaniem wielu krytyków i fanów gatunku wręcz go przewyższył pod względem dynamiki, poziomu grozy oraz technicznego wykonania.