Za szybcy, za wściekli

Opis filmu „Za szybcy, za wściekli"

Brian O’Conner stracił pracę po tym, jak pozwolił swemu koledze Domowi Toretto, szefowi mafii i jednocześnie uczestnikowi nielegalnych wyścigów, uciec wymiarowi sprawiedliwości. Brian wraca do Miami ze starym kumplem Romanem Pearcem. Pracuje jako tajny agent dla policji, aby uniknąć kary za popełnione czyny. Pomaga prześlicznej Monice Fuentes wytropić podejrzanego biznesmena z Miami. I znowu staje do wyścigów, tym razem – po swoje życie.

Sukces filmu „Szybcy i wściekli” z 2001 roku sprawił, że wytwórnia Universal Pictures natychmiast zdecydowała się na realizację kontynuacji. Za reżyserię drugiej części, zatytułowanej „Za szybcy, za wściekli” (2003), odpowiadał John Singleton – ceniony twórca znany z takich dramatów jak „Chłopaki z sąsiedztwa”. Zmiana na stanowisku reżysera przyniosła odświeżenie formuły: akcję przeniesiono z Los Angeles do słonecznego, tętniącego życiem Miami, a klimatyczny, mroczniejszy ton jedynki ustąpił miejsca bardziej dynamicznemu i kolorowemu widowisku w stylu kina akcji lat 80. i 90. Fabuła skupia się na dalszych losach Briana O’Connera (w tej roli ponownie Paul Walker), byłego stróża prawa, który stracił odznakę po tym, jak umożliwił ucieczkę Dominicowi Toretto. Brian ukrywa się na Florydzie, zarabiając na życie udziałem w nielegalnych wyścigach ulicznych. Zostaje jednak namierzony przez agencje rządowe i otrzymuje propozycję nie do odrzucenia: jego dawne przewinienia zostaną wymazane, jeśli pomoże policji w ujęciu niebezpiecznego bossa kartelu narkotykowego, Cartera Verone’a. Do pomocy w tajnej misji Brian rekrutuje swojego dawnego przyjaciela z dzieciństwa, Romana Pearce’a (Tyrese Gibson). Razem przenikają do struktury przestępczej biznesmena, współpracując z tajną agentką Monicą Fuentes (Eva Mendes). John Singleton postawił na wysokie tempo, popkulturową estetykę oraz wyrazistą oprawę wizualną. Zdjęcia autorstwa Matthew F. Leonettiego charakteryzują się nasyconą paletą barw, płynnymi ujęciami dynamicznych pościgów i efekciarskim montażem, który dobrze oddaje prędkość tuningowanych aut. Ogromną rolę w tworzeniu klimatu odgrywa także ścieżka dźwiękowa składająca się z przebojów hip-hopowych i muzyki elektronicznej (m.in. utwory Ludacrisa). Na ekranie doskonale sprawdza się chemia między Paulem Walkerem a Tyrese’em Gibsonem, których relacja opiera się na ciągłych przekomarzaniach i humoringu. Wyrazisty debiut w serii zaliczyli również Ludacris jako Tej Parker oraz Devon Aoki w roli Suki. Mimo powściągliwych recenzji ze strony krytyków, „Za szybcy, za wściekli” odnieśli duży sukces komercyjny, inkasując na całym świecie ponad 236 milionów dolarów. Film umocnił pozycję Pauli Walkera jako gwiazdy kina akcji i udowodnił, że marka ma ogromny potencjał franczyzowy nawet bez udziału Vina Diesela. Dziś druga część serii cieszy się kultowym statusem wśród entuzjastów motoryzacji i fanów kina z początku XXI wieku, będąc uważana za jeden z najbardziej rozrywkowych i bezpretensjonalnych rozdziałów całej sagi.