星を追う子ども

映画『星を追う子ども』のあらすじ

ある日、父の形見の鉱石ラジオから聴こえてきた不思議な唄。その唄を忘れられない少女アスナは、地下世界アガルタから来たという少年シュンに出会う。2人は心を通わせるも、 少年は突然姿を消してしまう。「もう一度あの人に会いたい」そう願うアスナの前にシュンと瓜二つの少年シンと、妻との再会を切望しアガルタを探す教師モリサキが現れる。そこに開かれるアガルタへの扉。3人はそれぞれの想いを胸に、伝説の地へ旅に出る―。

„Dzieci, które ścigają zagubione głosy” (jap. Hoshi o Ou Kodomo) z 2011 roku to piąty pełnometrażowy film w dorobku uznanego japońskiego reżysera Makoto Shinkaia. Twórca, kojarzony wcześniej z kameralnymi, melancholijnymi opowieściami o samotności i odległości we współczesnym świecie (takimi jak „Głosy z odległej gwiazdy” czy „5 centymetrów na sekundę”), tym razem postanowił stworzyć monumentalne widowisko przygodowe z gatunku klasycznego fantasy. Inspiracją dla tej produkcji były zarówno mity starożytne (w tym historia Orfeusza i Eurydyki), jak i literatura młodzieżowa oraz tradycja japońskiej animacji. Główną bohaterką filmu jest Asuna Watase, młoda dziewczynka, która po przedwczesnej śmierci ojca musiała szybko wydorośleć. Podczas gdy jej matka spędza długie godziny w pracy jako pielęgniarka, Asuna spędza wolny czas w swojej kryjówce w górach, słuchając tajemniczych melodii na starym radiu na kryształki, pozostawionym przez ojca. Jej spokojne życie ulega całkowitej zmianie, gdy na drewnianym moście atakuje ją przerażające stworzenie. Z opresji ratuje ją tajemniczy chłopiec o imieniu Shun, twierdzący, że pochodzi z podziemnej krainy Agartha. Niespodziewana śmierć Shuna i pojawienie się nowego nauczyciela, pana Morisakiego, poszukującego sposobu na wskrzeszenie zmarłej żony, wciągają Asunę w niebezpieczną wyprawę do wnętrza Ziemi. Pod względem wizualnym „Dzieci, które ścigają zagubione głosy” zachwycają niezwykłą dbałością o detale, charakterystyczną dla oprawy artystycznej Shinkaia. Tła są malownicze, pełne nasyconych barw, dopracowanych efektów świetlnych i kunsztownie zaplanowanych krajobrazów Agarthy. Wyraźnie widoczny jest tu również hołd złożony klasycznym dziełom Studia Ghibli i twórczości Hayao Miyazakiego – od projektów przedziwnych stworzeń po epicki zamysł świata przedstawionego. Warstwę muzyczną stworzył Tenmon, wieloletni kompozytor współpracujący z reżyserem, dostarczając symfoniczną, wzruszającą ścieżkę dźwiękową, która idealnie współgra z emocjonalnym ciężarem opowieści. Wersja oryginalna oferuje znakomity dubbing, w którym wyróżniają się Hisako Kanemoto jako Asuna oraz Kazuhiko Inoue w roli Morisakiego. Film zyskał uznanie krytyków za ambitne podejście do trudnych tematów, takich jak żałoba, akceptacja straty i proces godzenia się ze śmiercią bliskich osób. Choć niektórzy recenzenci wskazywali na znaczne odejście od dotychczasowego, autorskiego stylu reżysera na rzecz bardziej konwencjonalnego kina przygodowego, dzieło to stanowi kluczowy punkt w ewolucji Shinkaia. Pokazało jego zdolność do budowania skomplikowanych, baśniowych światów i utorowało drogę do jego późniejszych, gigantycznych sukcesów komercyjnych, takich jak „Your Name.” czy „Weathering with You”.