地球攻撃命令 ゴジラ対ガイガン

映画『地球攻撃命令 ゴジラ対ガイガン』のあらすじ

ゴジラシリーズ第12作。ゴジラタワーがそびえ立つ世界子供ランドは地球侵略を目論むハンター星雲Ｍ星人の秘密基地だった。彼らはガイガンとキングギドラを呼び寄せ、ゴジラタワーから発する特殊電波で二大怪獣をコントロールし東京攻撃を開始した。これを察知したゴジラとアンギラスは怪獣島から東京へと急ぐ。今ここに、地球怪獣軍と宇宙怪獣軍の壮絶なタッグマッチのゴングが鳴る！

„Godzilla kontra Gigan” (jap. 地球攻撃命令 ゴジラ対ガイガン) z 1972 roku to dwunasta odsłona legendarnej serii o wielkim potworze (kaijū), wyprodukowana przez japońskie studio Toho. Reżyserię powierzono Junowi Fukudzie, który wcześniej stworzył dla franczyzy takie produkcje jak „Ebirah, potwór z głębin” oraz „Syn Godzilli”. Film powstał w trudnym dla japońskiego kina widowiskowego okresie, gdy budżety produkcji kinowych znacząco spadały z powodu rosnącej popularności telewizji. Mimo ograniczeń finansowych twórcy postanowili wprowadzić do kinezjologicznego uniwersum zupełnie nowego, niezwykle charakterystycznego antagonistę – Gigana, który na stałe wpisał się do kanonu najpopularniejszych przeciwników Króla Potworów. Fabuła skupia się na rysowniku komiksów imieniem Gengo, który dostaje pracę w nowo powstającym parku rozrywki World Children's Land. Szybko odkrywa, że za przedsięwzięciem stoją podstępni kosmitowie przypominający ogromne karaluchy, pochodzący z umierającej planety w Mgławicy M Space Hunter. Obcy dążą do podboju Ziemi i opanowania ludzkości za pomocą sygnałów radiowych nadawanych z wieży w kształcie Godzilli. Dzięki specjalnym taśmom kontrolują dwa niszczycielskie potwory: trójgłowego Króla Ghidorę oraz cybernetycznego Gigana, wyposażonego w wielkie ostrza zamiast dłoni i obrotową piłę tarczową na klatce piersiowej. Jedyną nadzieją na ocalenie planety staje się sojusz Godzilli i jego wiernego kompana, Anguirusa. Film wyróżnia się lżejszym, dynamicznym podejściem do gatunku, skierowanym w znacznej mierze do młodszej widowni. Jednym z najbardziej osobliwych elementów spektaklu jest próba uczłowieczenia potworów – Godzilla i Anguirus komunikują się ze sobą za pomocą komiksowych dymków (w japońskiej wersji kinowej) lub przetłumaczonych dubbingowo głosów. Jednocześnie sceny walk, wyreżyserowane przez Teruyoshi Nakano, stały się bardziej brutalne niż we wcześniejszych filmach: po raz pierwszy w historii serii potwory widocznie krwawią w trakcie starć. Ścieżka dźwiękowa w większości składa się z kompozycji utytułowanego Akiry Ifukube, które zostały skompilowane z jego wcześniejszych dzieł dla studia Toho. Mimo że produkcja była krytykowana za obfite wykorzystanie materiałów archiwalnych (tzw. stock footage) z poprzednich części, „Godzilla kontra Gigan” zyskał status kultowego klasyka wśród fanów kina tokusatsu. Wprowadzenie Gigana jako pierwszego cybernetycznego potwora z okrutnym uzbrojeniem otworzyło nowy rozdział w projektowaniu złoczyńców w serii. Film stanowi doskonały przykład kina epoki Showa, łączącego estetykę lat 70., komiksową narrację, motyw inwazji z kosmosu oraz pełne energii walki aktorów w gumowych kostiumach.