エルム街の悪夢 ザ・リアルナイトメア

映画『エルム街の悪夢 ザ・リアルナイトメア』のあらすじ

大ヒットを記録したホラーシリーズ「エルム街の悪夢」が終了してしばらく。第1作で主演を務めた女優・ヘザーは悪夢に悩まされていた。そんな折、「エルム街の悪夢」の新作が決定し、懐かしい面々と再会する。だがその日以降、不審な出来事が起こり始める。

W 1994 roku, dziesięć lat po premierze legendarnego „Koszmaru z ulicy Wiązów”, Wes Craven powrócił do wykreowanej przez siebie franczyzy, aby wywrócić ją do góry nogami. „Nowy Koszmar Wesa Cravena” nie jest kolejnym prostym sequelem opowiadającym o grupie nastolatków terroryzowanych we śnie. Zamiast tego reżyser zaproponował rewolucyjne, autotematyczne podejście do gatunku horroru. Film przenosi widza za kulisy Hollywood, czyniąc bohaterami rzeczywistych twórców i aktorów związanych z serią. To nowatorskie, dekonstrukcyjne podejście utorowało drogę kolejnemu wielkiemu hitowi Cravena – serii „Krzyk”. Główną bohaterką filmu jest Heather Langenkamp, aktorka, która zasłynęła rolą Nancy Thompson w oryginalnej części z 1984 roku. W „Nowym Koszmarze” gra samą siebie – wiedzie spokojne życie u boku męża Chase’a i małego synka Dylana. Jednak jej codzienność zaczyna zakłócać seria niepokojących zdarzeń: trzęsienia ziemi w Los Angeles, niepokojące głosy w telefonie oraz dziwne zachowanie syna, który wykazuje objawy opętania. Wkrótce okazuje się, że zło wcielone, które dotąd było uwięzione w fikcyjnym świecie filmowym jako Freddy Krueger, znalazło sposób, by przedostać się do rzeczywistości. Skoro seria filmów dobiegła końca, jedynym sposobem na uwięzienie demonicznej siły jest nakręcenie jeszcze jednego, ostatecznego filmu. Heather musi ponownie wejść w rolę Nancy, by ocalić swojego syna. Od strony realizacyjnej film znacząco różni się od poprzednich części cyklu. Craven zrezygnował z kiczowatego, czarnego humoru, z którego słynął Freddy w późniejszych sequelach, nadając swojemu antagonistowi znacznie groźniejszy, bardziej demoniczny i pierwotny charakter. Zmianie uległ także wizerunek potwora – Krueger otrzymał nowy, bardziej organiczny kostium oraz przearanżowaną rękawicę z ostrzami. Mroczne zdjęcia Radu Constantinescu oraz budująca napięcie, złowroga ścieżka dźwiękowa autorstwa J. Petera Robinsona znakomicie podkreślają gęstą atmosferę niepokoju i zatarcia granic między fikcją a rzeczywistością. Mimo że film poradził sobie skromniej w box office niż wcześniejsze odsłony serii, został entuzjastycznie przyjęty przez krytyków, którzy docenili inteligencję scenariusza oraz odwagę w łamaniu gatunkowych konwencji. „Nowy Koszmar Wesa Cravena” uznawany jest dziś za jedno z najważniejszych dzieł w dorobku reżysera i kamień milowy w rozwoju współczesnego horroru autotematycznego (meta-horroru), pokazujący, jak sztuka i popkultura mogą współgrać z ludzkimi lękami.