Macaulay Culkin

Biografia

Kim jest Macaulay Culkin?

Macaulay Macaulay Culkin Culkin (ur. 26 sierpnia 1980 jako Macaulay Carson Culkin) to amerykański aktor, który zasłynął rolą w kasowym hicie Johna Hughesa z 1990 roku „Kevin sam w domu” i szybko stał się jednym z najsłynniejszych aktorów dziecięcych lat 90.

Potem pojawił się w filmie „Tylko samotni” oraz w uznanym filmie „Moja dziewczyna”, oba filmy miały premierę w 1991 roku. Culkin powrócił do swojej gwiazdorskiej roli Kevina w filmie „Kevin sam w Nowym Jorku” (1992), który również odniósł sukces kasowy. Kolejną rolą Culkina, stanowiącą dramatyczny zwrot w porównaniu z jego poprzednimi rolami, była rola w mrocznym i niepokojącym filmie „Dobry syn” (1993), w którym zagrał głęboko zestresowane dziecko.

Culkin kontynuował stałą pracę, występując w jeszcze jednym filmie w tym samym roku i trzech filmach w następnym – „Dziadku do orzechów” (1993), „Pojednaniu z tatą” (1994), „Pasimierzu” (1994) oraz, w roli tytułowej, „Richiemu Richowi” (1994) – zanim po dwudziestce wycofał się z aktorstwa, by grać okazjonalnie i szukać innych możliwości twórczych.

W międzyczasie, na początku XXI wieku, Culkin powrócił do aktorstwa. Zagrał w sztuce „Madame Melville”, której premiera odbyła się w Londynie w 2000 roku, a rok później przeniosła się do Nowego Jorku (off-Broadway). Jego pierwszym filmem jako dorosły był „Party Monster” (2003), w którym zagrał morderczego organizatora imprez Michaela Aliga. Tuż po nim zagrał w komedii „Saved!” (2004), w której wcielił się w ucznia liceum, którego siostra jest chrześcijańską fanatyczką. Późniejsze filmy to m.in. Seks i śniadanie (2007), Niewłaściwe Ferrari (2011), Aladyn Adama Greena (2016) i Kraina oszołomienia (2019). W tym czasie pracował również w telewizji, występując m.in. w serialach: Will i Grace (2003); Foster Hall (2004); Kings (2009); Dollface (2019); American Horror Story (2021); oraz The Righteous Gemstones (2022). Culkin użyczył swojego głosu postaci Robot Chicken (2001–) i zagrał samego siebie w The Jim Gaffigan Show (2015–16).

Culkin rozwijał również inne zainteresowania twórcze. Napisał powieść Junior (2005), opowiadającą historię młodego gwiazdora, który ma trudną relację z ojcem; choć na pozór fikcja, wydaje się mieć wiele podobieństw do własnych doświadczeń Culkina z ojcem. Culkin zajmował się również muzyką. Założył zespół Pizza Underground, który wykonywał utwory Velvet Underground, ale z humorystycznymi zmianami w tekstach, nawiązującymi do motywu pizzy. Pizza Underground wyruszyli w krótką trasę koncertową w 2014 roku. W 2017 roku Culkin stworzył stronę internetową poświęconą komedii i towarzyszący jej podcast Bunny Ears, który był satyryczną wariacją na temat marek wellness i lifestylowych.

Źródło danych biograficznych: TMDB