A jednak żyje

Opis filmu „A jednak żyje"

Młoda kobieta spodziewa się dziecka. Kiedy dochodzi do porodu, okazuje się, że noworodek jest dużo większy od przeciętnych dzieci. Ma nienaturalny wygląd i waży ponad pięć kilogramów. Niemowlak zabija lekarzy, po czym ucieka szybem wentylacyjnym. Zdesperowani rodzice nie mogą pogodzić się ze stanem rzeczy. Tymczasem policja znajduje kolejną ofiarę...

"A jednak żyje" (oryginalnie It's Alive) z 1974 roku w reżyserii Larry'ego Cohena to jeden z najbardziej wyrazistych i wpływowych horrorów niezależnych z lat 70. Film wplata się w nurt kina grozy dotykającego lęków związanych z rodzicielstwem, skażeniem środowiska oraz niekontrolowanym rozwojem przemysłu farmaceutycznego. Reżyser Larry Cohen, znany ze swojego bezkompromisowego podejścia do kina gatunkowego, stworzył opowieść, która pod powierzchnią krwawej historii o potworze skrywa dojrzałą satyrę społeczną oraz dramatyczne pytania o ludzką naturę. Fabuła skupia się na małżeństwie Franka i Lenore Daviesów, którzy z niecierpliwością oczekują narodzin swojego drugiego dziecka. Ich radosne wyczekiwanie zamienia się w brutalny koszmar w sali porodowej, gdy na świat przychodzi noworodek o nieproporcjonalnym wyglądzie i niezwykłej, niszczycielskiej sile. Zanim zszokowany personel medyczny zdąży zareagować, nowo narodzone niemowlę zabija obecnych w pomieszczeniu lekarzy oraz pielęgniarki, po czym ucieka przez szyb wentylacyjny. Wkrótce policja rozpoczyna na dużą skalę obławę na zbiegłą istotę. Tymczasem zdesperowany Frank, zmagający się ze wstydem i odrzuceniem ze strony lokalnej społeczności, stara się pomóc w ujęciu potwora, podczas gdy jego żona instynktownie próbuje chronić własne dziecko. Ogromnym atutem filmu jest mroczna i atmosferyczna ścieżka dźwiękowa skomponowana przez wybitnego kompozytora Bernarda Herrmanna, zasłużonego współpracownika Alfreda Hitchcocka. Złowrogie brzmienia potęgują poczucie osamotnienia bohaterów i nieustannego zagrożenia. Za przerażający wygląd zmutowanego noworodka odpowiadał młody Rick Baker, późniejszy wielokrotny zdobywca Oscara za charakteryzację i efekty specjalne. W rolach głównych przekonujące kreacje stworzyli John P. Ryan oraz Sharon Farrell, ukazując tragiczne rozdarcie rodziców stanowiących emocjonalne centrum całej opowieści. Choć początkowo studio Warner Bros. nie wierzyło w komercyjny potencjał produkcji i wycofało ją z szerokiej dystrybucji, ponowne wprowadzenie filmu do kin w 1977 roku z nową kampanią reklamową przyniosło ogromny sukces finansowy. "A jednak żyje" stało się dziełem kultowym i doczekało dwóch oficjalnych kontynuacji. Film Cohena do dziś pozostaje cenionym klasykiem kina grozy, który łączy elementy horroru z przejmującym dramatem rodzinnym.