Czarny telefon

Opis filmu „Czarny telefon"

Nieśmiały, ale sprytny 13–letni Finney Shaw zostaje uprowadzony przez sadystycznego zabójcę i uwięziony w dźwiękoszczelnej piwnicy, gdzie krzyki na nic się nie zdadzą. Kiedy odłączony od kabla telefon powieszony na ścianie piwnicy zaczyna dzwonić, Finney uświadamia sobie, że ​​słyszy głosy poprzednich ofiar mordercy. Chcą one zrobić wszystko, żeby chłopiec nie podzielił ich losu.

„Czarny telefon” (2022) w reżyserii Scotta Derricksona to entuzjastycznie przyjęty przez widzów i krytyków horror, będący adaptacją opowiadania Joe Hilla ze zbioru „Upiorne nagłówki”. Projekt ten oznaczał powrót Derricksona do kina grozy po rozstaniu z projektem sequela „Doktora Strange’a” dla Marvel Studios. Reżyser ponowił współpracę ze scenarzystą C. Robertem Cargillem oraz niezależną wytwórnią Blumhouse Productions, z którymi wcześniej stworzył uznany horror „Sinister”. Efektem tej fuzji stał się poruszający i niezwykle trzymający w napięciu thriller z motywami nadprzyrodzonymi. Akcja filmu przenosi widzów na przedmieścia Denver w stanie Kolorado pod koniec lat 70. XX wieku. Lokalną społecznością wstrząsa seria tajemniczych zaginięć dzieci, za którymi stoi seryjny morderca znany jako „Porywacz”. Głównym bohaterem jest nieśmiały, trzynastoletni Finney Shaw, który staje się kolejną ofiarą przestępcy. Chłopiec zostaje uwięziony w dźwiękoszczelnej, pustej piwnicy, gdzie na ścianie wisi stary, odłączony od sieci czarny telefon. Choć urządzenie wydaje się bezużyteczne, wkrótce zaczyna dzwonić. Finney uświadamia sobie, że słyszy w słuchawce głosy poprzednich ofiar mordercy. Zmarli chłopcy próbują przekazać mu wiedzę i doświadczenia, które mają pomóc mu uniknąć ich tragicznego losu. W międzyczasie młodsza siostra Finneya, Gwen, próbuje odnaleźć brata z pomocą nawiedzających ją proroczych snów. Pod względem realizacyjnym obraz wyróżnia się znakomitym oddaniem surowego klimatu amerykańskich przedmieść z epoki. Zdjęcia Bretta Jutkiewicza sprawnie budują klaustrofobiczną atmosferę uwięzienia, a sekwencje wizji Gwen zostały nakręcone na autentycznej taśmie filmowej Super 8, co nadaje im charakterystyczną ziarnistość. Ścieżka dźwiękowa autorstwa Marka Korvena potęguje uczucie niepokoju. Największą siłą filmu są jednak kreacje aktorskie – Ethan Hawke jako nieprzewidywalny Porywacz tworzy jedną z najbardziej przerażających postaci w swojej karierze, z kolei młodzi Mason Thames (Finney) i Madeleine McGraw (Gwen) dostarczają niezwykle dojrzałych i przekonujących występów. „Czarny telefon” udanie łączy opowieść o dojrzewaniu i bratersko-siostrzanej więzi z mrocznym horrorem psychologicznym. Film okazał się sporym sukcesem komercyjnym, zarabiając ponad 160 milionów dolarów na całym świecie przy stosunkowo niskim budżecie, co przypieczętowało pozycję Scotta Derricksona jako jednego z najciekawszych współczesnych reżyserów gatunku.