Kimssi pyoryugi

Opis filmu „Kimssi pyoryugi"

Kim stracił wszelką nadzieję. Zrezygnowany, postanawia zakończyć swój żywot. Skacze z mostu, wprost w ciemne objęcia rzeki Han. Budzi się na piaszczystej plaży. Nie, to jeszcze nie Raj. To wyspa. W dodatku bezludna. Tuż pod nosem nowoczesnej metropolii, rozpoczną się przygody nowego Robinsona Crusoe. Jego los stanie się inspiracją dla innego życiowego rozbitka...

„Kimssi pyoryugi” (na świecie znany jako „Castaway on the Moon”) z 2009 roku w reżyserii Lee Hae-juna to jedna z najbardziej niezwykłych i ciepłych komediodramatów w historii współczesnego kina południowokoreańskiego. Główny bohater, Kim Seong-geun (w tej roli genialny Jung Jae-young), przytłoczony ogromnymi długami i życiową porażką, postanawia zakończyć swoje życie, skacząc z mostu do rzeki Han. Los ma jednak wobec niego inne plany – prąd znosi go na brzeg Bamseom, niewielkiej, bezludnej wyspy położonej dokładnie w środku metropolii, w zasięgu wzroku od wieżowców biznesowej dzielnicy Seulu. Gdy początkowe próby wydostania się z wyspy kończą się fiaskiem, Kim zaczyna dostrzegać w bezludnym skrawku ziemi szansę na ucieczkę od opresyjnego społeczeństwa. Życie mężczyzny przybiera obrót przypominający współczesną wersję historii o Robinsonie Crusoe. Zamiast walczyć o szybki powrót do cywilizacji, Kim powoli uczy się czerpać radość z prostych czynności survivalowych – od łowienia ryb i budowania schronienia, po jedno z najbardziej poruszających zadań w historii kina: próbę wyhodowania kukurydzy z nasion znalezionych w ptasich odchodach, by własnoręcznie przygotować miskę makaronu jajangmyeon. Niespodziewanie działania Kima zaczyna obserwować przez obiektyw aparatu Kim Jung-yeon (Jung Ryeo-won), zamknięta w swoim pokoju reformatorka życiowa i tzw. hikikomori, która od lat nie wychodzi z domu. Fascynacja tajemniczym rozbitkiem staje się dla niej pierwszym od dawna impulsem do nawiązania kontaktu ze światem zewnętrznym. Reżyser Lee Hae-jun z wielkim wyczuciem łączy elementy absurdalnej komedii, egzystencjalnego dramatu oraz subtelnego romansu na odległość. Film unika taniego sentymentalizmu, opierając swoją siłę na doskonałym wyczuciu tempa i charyzmie aktorów. Jung Jae-young tworzy niezwykle przekonującą rolę, niosąc film na własnych barkach przez niemal całą pierwszą połowę produkcji bez użycia rozbudowanych dialogów. Jung Ryeo-won idealnie niuansuje postać dziewczyny zmagającej się z lękiem społecznym, a ich cicha komunikacja za pomocą wiadomości w butelce i napisów na piasku tworzy unikalną więź emocjonalną. Strona wizualna filmu opiera się na fascynującym kontraście pomiędzy dziką, zieloną przestrzenią wyspy Bamseom a zimnym, betonowym pejzażem Seulu z górującym nad wyspą budynkiem 63 Building. Zdjęcia doskonale oddają odosobnienie bohaterów, a przemyślana oprawa muzyczna potęguje zarówno komiczne, jak i głęboko wzruszające momenty. Choć w momencie premiery w Korei Południowej film nie osiągnął spodziewanego sukcesu komercyjnego, z biegiem lat zyskał status dzieła kultowego. Krytycy na całym świecie docenili go za wyjątkową oryginalność, humanistyczne przesłanie oraz uniwersalną refleksję nad samotnością we współczesnym, przebodźcowanym świecie.