Klik: I robisz, co chcesz

Frank Coraci, powracając w 2006 roku do współpracy z Adamem Sandlerem, zaproponował widzom obraz wykraczający daleko poza ramy klasycznej, hollywoodzkiej komedii. „Klik: I robisz, co chcesz” od pierwszych minut buduje intrygujący pomysł wyjściowy, wyważając rozrywkowy ton z rosnącą stopniowo ciężkością gatunkową. Reżyseria Coraciego zasługuje na uznanie za niezwykle sprawne operowanie tempem opowieści. Narracja rozwija się w sposób płynny i naturalny, dzięki czemu produkcja ani przez chwilę nie nuży, a sekwencja po sekwencji konsekwentnie prowadzi do kulminacyjnego, emocjonującego finału.

Od strony realizacyjnej film opiera się na wyważonym stosowaniu efektów specjalnych, które nie dominują nad opowieścią, lecz harmonijnie współgrają z fantastycznym charakterem historii. Wizualne manipulacje czasem stanowią estetyczny fundament obrazu i doskonale służą wzmocnieniu ekranowej metafory. Równie istotną rolę odgrywa tu oprawa dźwiękowa. Muzyka bezbłędnie punktuje dynamiczne zwroty akcji, budując lekki nastrój w sekwencjach humorystycznych oraz potęgując dramatyzm w momentach wymagających od widza większego skupienia i wzruszenia.