Koszmar następnego lata

Opis filmu „Koszmar następnego lata"

Zbliża się 4 lipca. Współlokatorka Julie, Karla wygrywa w konkursie weekend dla czterech osób na Bahamach. Karla zabiera ze sobą swojego chłopaka Tyrella, a Julie dzwoni do swojego chłopaka Raya. Ten odmawia, jednak po namyśle postanawia pojechać robiąc Julie niespodziankę. Wyrusza wraz z kolegą do Bostonu. Po drodze zostają zaatakowani przez - uznanego za zmarłego - Bena Willisa. Rayowi udaje się uciec. Tymczasem Julie, która do końca wierzy, że Ray przyjedzie, w ostatniej chwili zgadza się by w wycieczce towarzyszył jej kolega z klasy Will Benson. Następnie wyruszają w czwórkę na wakacje. Gdy są już na miejscu zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Już na wstępie dowiadują się, że przyjeżdżając teraz trafili na porę deszczową. Nie zrażeni pogodą postanawiają w pełni korzystać z wypoczynku. Jednak ktoś postanawia nie dać im spokoju...

Pod koniec lat 90. XX wieku moda na młodzieżowe slashery przeżywała swój największy renesans, napędzana sukcesami takich produkcji jak „Krzyk” czy „Koszmar minionego lata”. Sukces komercyjny tego drugiego tytułu sprawił, że wytwórnia szybko zdecydowała się na realizację kontynuacji. Film „Koszmar następnego lata” (ang. I Still Know What You Did Last Summer) z 1998 roku w reżyserii Danny'ego Cannona ponownie skupia się na postaci Julie James. Młoda kobieta próbuje ułożyć sobie życie na studiach w Bostonie, jednak wciąż zmaga się z powracającymi koszmarami i silną traumą po krwawych wydarzeniach z rodzinnego miasteczka. Sytuacja ulega zmianie, gdy jej przebojowa współlokatorka Karla wygrywa w konkursie radiowym weekendowy wyjazd dla czterech osób na malownicze Bahamy. Mimo niepokoju Julie daje się namówić na podróż, zabierając ze sobą Karlę, jej chłopaka Tyrella oraz swojego kolegę z uczelni, Willa Bensona. Beztroski wypoczynek w egzotycznym kurorcie szybko okazuje się iluzją. Po przybyciu na miejsce bohaterowie dowiadują się, że trafili na wyspę w samym środku sezonu huraganów. Nadciągający sztorm odcina łączność ze światem zewnętrznym i uniemożliwia ewakuację, a personel hotelu zostaje zredukowany do absolutnego minimum. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że konkurs radiowy okazuje się precyzyjnie zaplanowaną zasadzką. Tajemniczy morderca z hakiem, Ben Willis, żyje i potajemnie przybywa na wyspę, rozpoczynając polowanie na Julie i jej przyjaciół. Odcięci od pomocy młodzi ludzie muszą podjąć walkę o przetrwanie w opustoszałym, odizolowanym od świata kompleksie hotelowym. Reżyser Danny Cannon zdecydował się na wyraźną zmianę scenografii w porównaniu z pierwszym filmem – zastąpił ponure, rybackie miasteczko mroczną wersją tropikalnego raju. Zdjęcia autorstwa Vernona Laytona doskonale łączą nasycone barwy tropików z duszną, klaustrofobiczną atmosferą szalejącego sztormu i ciemnych, wąskich korytarzy hotelowych. Ścieżka dźwiękowa stworzona przez Johna Frizzella wzmacnia napięcie klasycznymi, orkiestrowymi motywami oraz utworami rockowymi z epoki. Aktorsko film opiera się na powracających gwiazdach – Jennifer Love Hewitt i Freddiem Prinzie Jr. W obsadzie wyróżnia się także piosenkarka Brandy jako Karla oraz Jack Black w nieprzeciętnym, komediowo-groteskowym epizodzie jako pracownik hotelowy Titus Telesco. „Koszmar następnego lata” spotkał się z chłodniejszym przyjęciem ze strony krytyków niż pierwowzór, jednak przyciągnął do kin rzesze fanów horroru i przyniósł znaczne zyski w box office. Z perspektywy czasu film jest ceniony przez miłośników gatunku jako podręcznikowy przykład slashera z końca lat 90., charakteryzujący się specyficznym klimatem epoki, wyrazistą obsadą i sprawnie poprowadzonymi sekwencjami grozy.