Laleczka Chucky

Opis filmu „Laleczka Chucky"

Niebezpieczeństwo grozi z najbardziej niespodziewanej strony, uderza cicho i błyskawicznie. Magia voodoo jest potężna! Umierający seryjny morderca przekazuje swą duszę niewinnie wyglądającej zabawce - laleczce Chucky. Na swoje 6 urodziny Andy Barclay (Alex Vincent) dostaje wspaniałą zabawkę - lalkę, która ma być jego przyjacielem. Wkrótce okazuje się, że Chucky żyje i pała żądzą mordu. Nikt nie wierzy małemu Andy'emu, że za brutalne zabójstwa odpowiedzialna jest jego lalka. Zamieszkujący lalkę duch chce zawładnąć duszą człowieka - niewinnego, małego Andy'ego. [opis dystrybutora dvd]

W drugiej połowie lat 80. gatunek slashera przeżywał swój rozkwit, jednak jego utarte schematy powoli ulegały wyczerpaniu. Powiew świeżości do nurtu przyniósł scenariusz Dona Manciniego, który dopracowali reżyser Tom Holland oraz John Lafia. „Laleczka Chucky” (oryg. Child's Play) z 1988 roku zaproponowała widzom niezwykle przerażające i nowatorskie ujęcie motywu ożywionego przedmiotu. Fabuła filmu koncentruje się na małym chłopcu, Andy’m Barclay’u (Alex Vincent), który marzy o zdobyciu popularnej, interaktywnej lalki z serii „Good Guy”. Jego samotna matka, Karen (Catherine Hicks), chcąc sprawić synowi radość na urodziny, kupuje zabawkę od ulicznego sprzedawcy po okazyjnej cenie. Kobieta nie ma jednak pojęcia o tragicznych wydarzeniach, które poprzedziły transakcję. W ciało lalki, za pomocą rytuału voodoo, przeniósł się duch śmiertelnie rannego seryjnego mordercy, Charlesa Lee Raya (Brad Dourif). Wkrótce w otoczeniu chłopca zaczynają ginąć ludzie, a żywa zabawka ujawnia swoje mordercze zamiary. Reżyser Tom Holland, mający już na swoim koncie wielki sukces horroru „Postrach nocy”, mistrzowsko połączył klasyczne budowanie napięcia z elementami kina akcji i czarnego humoru. Twórcy sprawnie dozują obecność potwora na ekranie – w pierwszej połowie filmu Chucky działa w ukryciu, a widz obserwuje niepokojące wydarzenia z perspektywy małego dziecka, któremu żaden z dorosłych nie chce uwierzyć. Od strony technicznej film był ogromnym wyzwaniem produkcyjnym. Zanim na szeroką skalę wprowadzono efekty komputerowe, lalkę wprawiano w ruch za pomocą zaawansowanej animatroniki stworzonej przez Kevina Yaghera. W dynamicznych scenach biegu i walki lalkę zastępowali niskorosły aktor Ed Gale oraz dziecięcy dublerzy. Aktorstwo w filmie stoi na wyjątkowo wysokim poziomie, co mocno wyróżnia produkcję na tle innych slasherów tamtego okresu. Catherine Hicks wiarygodnie przedstawia determinację matki walczącej o życie i dobre imię syna, z kolei Chris Sarandon przekonująco wciela się w postać sceptycznego detektywa Mike'a Norrisa. Prawdziwym filarem filmu stała się jednak głosu użyczony przez Brada Dourifa. Demonizm, wulgarność i charakterystyczny, obłąkańczy śmiech aktora nadały laleczce niezwykle wyrazistą osobowość. Mroczna inscenizacja, sprawny montaż oraz złowroga muzyka komponowana przez Joe Renzettiego idealnie dopełniają gęstą atmosferę zagrożenia. „Laleczka Chucky” stała się dużym sukcesem komercyjnym i artystycznym, zarabiając w kinach ponad 44 miliony dolarów przy skromnym budżecie. Film dał początek wieloletniej franczyzie, obejmującej liczne kontynuacje, reboot oraz serial telewizyjny. Sam Chucky na stałe dołączył do pantheon słynnych ikon popkulturowego horroru, stając obok takich postaci jak Freddy Krueger, Jason Voorhees czy Michael Myers.