Małpa

Opis filmu „Małpa"

Bliźniacy Hal i Bill odkrywają na strychu zabawkową małpkę swojego ojca. Wkrótce po tym, w ich najbliższym otoczeniu zaczyna dochodzić do serii zagadkowych i makabrycznych zgonów. Próbując odciąć się od ewidentnie nawiedzonego przedmiotu, bracia postanawiają wyrzucić małpę i kontynuować swoje życie, jakby nic się nie stało. Jednak po latach kolejne niewytłumaczalne śmierci wychodzą na światło dzienne. Czas nie jest sprzymierzeńcem, a zło czyha na każdym kroku.

„Małpa” (2025) w reżyserii Osgooda Perkinsa to adaptacja prozy Stephena Kinga, łącząca elementy czarnej komedii i horroru. Projekt powstał we współpracy z renomowanym producentem Jamesem Wanem, odpowiedzialnym za sukcesy takich franczyz jak „Obecność” czy „Piła”. Film bazuje na klasycznym opowiadaniu Kinga opublikowanym w zbiorze „Szkieletowa załoga”, przenosząc na ekran makabryczną i pełną czarnego humoru opowieść o przeklętym przedmiocie, który przynosi śmierć każdemu w swoim otoczeniu. Perkins, który przyciągnął uwagę widzów i krytyków klimatycznym horrorem „Kod zła” (Longlegs), tym razem sięgnął po zbalansowane połączenie grozy z absurdalną komedią. Fabuła skupia się na losach braci bliźniaków, Hala i Billa. Jako dzieci natrafiają oni na strychu swojego domu na starą, nakręcaną zabawkę – małpkę grającą na talerzach, należącą niegdyś do ich ojca. Szybko okazuje się, że każdy dźwięk wydany przez zabawkę zwiastuje tragiczną i niewytłumaczalną śmierć kogoś z ich bliskiego otoczenia. Przerażeni chłopcy postanawiają pozbyć się przeklętego rekwizytu, wyrzucając go i próbując zapomnieć o traumatycznych wydarzeniach. Rozdzielają się i układają sobie życie z dala od siebie. Jednak po latach koszmar powraca, gdy w niewyjaśnionych okolicznościach znowu giną ludzie. Hal i Bill muszą zjednoczyć siły, by raz na zawsze zniszczyć małpę, zanim ta odbierze życie wszystkim, na kim im zależy. Stylistycznie film Osgooda Perkinsa odchodzi od typowego dla niego przesiąkniętego powagą, niespiesznego terroru na rzecz krwawego, groteskowego spektaklu. Reżyser z wyczuciem balansuje między gore a mrocznym dowcipem, traktując absurdalną wyjściową koncepcję ze specyficznym, ironicznym dystansem. Przemyślana inscenizacja scen uśmiercania bohaterów oraz narastające tempo sprawiają, że seans trzyma w napięciu, równocześnie prowokując do nerwowego śmiechu. Na szczególną uwagę zasługuje kreacja Theo Jamesa, który podjął się wyzwania zagrania obu dorosłych braci bliźniaków, nadając każdemu z nich odmienny rys psychologiczny i unikalną dynamikę. W obsadzie drugoplanowej błyszczą również Tatiana Maslany oraz Elijah Wood. Oprawa wizualna i dźwiękowa precyzyjnie budują retro-atmosferę, w której dominują niepokojące zbliżenia na mechaniczną twarz małpy oraz dominujący motyw dźwiękowy uderzających o siebie talerzy. „Małpa” wpisuje się w nurt nowoczesnego horroru rozrywkowego, który nie boi się bawić konwencją i czerpać z klasyki literatury grozy. Film pokazuje, że adaptacje Stephena Kinga wciąż potrafią zaskakiwać świeżym podejściem i odważną formą, stanowiąc intrygujący punkt w dorobku Perkinsa.