Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem

Opis filmu „Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem"

W kolejnej, po "Mężczyznach, którzy nienawidzą kobiet", części trylogii Millennium główną bohaterką jest Lisbeth Salander. Seria brutalnych morderstw wywoluje u Lisbeth wspomnienia mrocznej przeszłości, z którą postanawia raz na zawsze się rozprawić. Dwoje dziennikarzy (Dag i Mia) wpada na trop dobrze zorganizowanej siatki przemycającej z Europy Wschodniej do Szwecji ludzi wykorzystywanych w branży seksualnej. Wiele osób które są w to zamieszane jest postawionych bardzo wysoko w szczeblach społeczeństwa. Kiedy dziennikarze zostają zamordowani główną podejrzaną jest pani Salander, Blomkvist postanawia przeprowadzić śledztwo na wlasną ręke. To co odkryje jest przerażające.

Film „Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem” z 2009 roku to kontynuacja szwedzkiej ekranizacji bestsellerowej trylogii literackiej autorstwa Stiega Larssona. Po spektakularnym sukcesie pierwszej części („Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”), produkcję kolejnej odsłony powierzono reżyserowi Danielowi Alfredsonowi. Co ciekawe, druga i trzecia część cyklu powstawały pierwotnie z myślą o formacie telewizyjnym, jednak ogromne zainteresowanie ze strony widzów skłoniło producentów do wprowadzenia filmu do szerokiej dystrybucji kinowej w całej Europie. Fabuła filmu koncentruje się przede wszystkim na postaci Lisbeth Salander i bezkompromisowo zgłębia mroczne tajemnice z jej przeszłości. Główny wątek rozpoczyna się w momencie, gdy dwójka młodych dziennikarzy – Dag Svensson oraz jego partnerka Mia Bergman – przygotowuje dla redakcji magazynu „Millennium” poruszający materiał demaskujący rozbudowaną siatkę zajmującą się handlem ludźmi i zmuszaniem kobiet z Europy Wschodniej do prostytucji. W proceder zamieszani są wpływowi przedstawiciele szwedzkiego społeczeństwa, w tym urzędnicy i funkcjonariusze policji. Kiedy dziennikarze oraz dawny kurator Lisbeth zostają brutalnie zamordowani, główną podejrzaną w oczach śledczych staje się Salander, na którą natychmiast zostaje wydany list gończy. Mikael Blomkvist, nie wierząc w winę hakerki, rozpoczyna prywatne dochodzenie, by oczyścić ją z zarzutów i odnaleźć prawdziwych sprawców. W odróżnieniu od pierwszej części, stanowiącej klasyczną zagadkę kryminalną w stylu zamkniętego pokoju, „Dziewczyna, która igrała z ogniem” przesuwa akcenty w stronę dynamicznego thrillera sensacyjnego z wątkami spisku politycznego i gangsterskiego. Daniel Alfredson prowadzi narrację w sposób surowy i oszczędny, wpisując się w najlepsze tradycje nurtu nordic noir. Zdjęcia autorstwa Petera Mokrosinskiego charakteryzują się chłodną, stonowaną kolorystyką, podkreślającą ponurą atmosferę oraz osamotnienie bohaterów. Muzyka skomponowana przez Jacoba Grotha dyskretnie buduje napięcie, idealnie współgrając ze scenami pościgów i dramatycznych konfrontacji. Największym atutem filmu pozostają kreacje aktorskie. Noomi Rapace po raz kolejny tworzy magnetyczną postać – z jednej strony twardą, nieustępliwą i bezwzględną dla oprawców, z drugiej niezwykle wrażliwą i głęboko skrzywdzoną przez system. Michael Nyqvist jako Mikael Blomkvist doskonale uzupełnia jej postać, wcielając się w kierującego się etyką dziennikarza śledczego. Film stanowi kluczowy element szwedzkiej trylogii, która utrwaliła międzynarodowy fenomen twórczości Stiega Larssona i wyznaczyła standardy dla ekranizacji współczesnych skandynawskich kryminałów.