Miód

Opis filmu „Miód"

Sześcioletni Yusuf (Bora Altas) rozpoczyna edukację w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Jego ojciec Yakup (Erdal Besikçioglu) jest pszczelarzem, który zbiera miód w lesie. Dla Yusufa położony w górach las, kryje wiele fascynujących tajemnic i chłopiec czerpie wielką satysfakcję towarzysząc ojcu. Podczas wyprawy Yusuf opowiada ojcu swój sen, który ma być ich wspólną tajemnicą. Tego samego dnia Yusuf czytając na głos w trakcie lekcji, nagle zaczyna się jąkać. Jakiś czas później, Yakup odkrywa zniknięcie pszczół, aby zarobić na utrzymanie rodziny, decyduję się udać w odległe góry. Podczas nieobecności ojca, Yusuf zupełnie traci głos. Dni mijają, a Yakup nie wraca, syn i matka Zehra (Tülin Özen) są coraz bardziej zaniepokojeni. "Miód" jest ostatnia częścią trylogii Semiha Kaplanoğlu.

"Miód" (tur. Bal) z 2010 roku w reżyserii Semiha Kaplanoğlu to wieńczące dzieło cenionej „Trylogii Yusufa”, na którą składają się również wcześniejsze filmy „Jajko” (2007) oraz „Mleko” (2008). Choć powstał jako ostatni, pod względem chronologii wydarzeń stanowi prequel całej historii, ukazując dzieciństwo głównego bohatera. Reżyser przedstawia w nim powrót do korzeni postaci, badając źródła jego wrażliwości, późniejszych wyborów życiowych oraz artystycznej duszy. Dzieło Kaplanoğlu zdobyło uznanie na całym świecie, zdobywając m.in. prestiżowego Złotego Niedźwiedzia na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2010 roku. Głównym bohaterem jest sześcioletni Yusuf (w tej roli niezwykle naturalny Bora Altaş), który właśnie rozpoczyna naukę w szkole podstawowej. Chłopiec zmaga się z problemem jąkania, które nasila się w stresujących sytuacjach, zwłaszcza podczas czytania na głos w klasie przy rówieśnikach. Oparciem dla Yusufa jest jego ojciec, Yakup (Erdal Beşikçioğlu), zajmujący się tradycyjnym, niebezpiecznym zbieraniem miodu od dzikich pszczół w wysokich koronalnych partiach górskiego lasu w regionie Morza Czarnego. Syna i ojca łączy głęboka, wręcz metafizyczna więź oraz wspólne tajemnice. Kiedy w okolicy nagle znika populacja pszczół, Yakup decyduje się ruszyć w głąb niedostępnej puszczy, by ustawić ule w odległych rejonach. Jego przedłużająca się nieobecność budzi rosnący niepokój matki, Zehry (Tülin Özen), oraz małego Yusufa, który z powstrzymywanego strachu całkowicie traci głos. Reżyser operuje niezwykle minimalistycznym i kontemplacyjnym stylem. Kaplanoğlu całkowicie rezygnuje z tradycyjnej ścieżki dźwiękowej i muzyki ilustracyjnej, zastępując ją bogatą sferą audialną natury: szumem wiatru, śpiewem ptaków, chrupotem gałęzi pod stopami czy brzęczeniem pszczół. Zdjęcia autorstwa Barışa Özbiçera zachwycają malarskością – leśne krajobrazy północno-wschodniej Turcji, spowite mgłą i promieniami słońca przebijającymi się przez gęste korony drzew, tworzą baśniową, a zarazem surową atmosferę. Prowadzenie kamery jest powolne i uważne, dając widzowi czas na zatopienie się w wewnętrznym świecie małego bohatera i doświadczenie jego percepcyjnego obcowania z otoczeniem. Osią filmu staje się cicha obserwacja codziennych rytuałów i drobnych gestów, które budują więź rodzinną. Niezwykłym atutem filmu jest gra aktorska, a w szczególności kreacja debiutującego Bory Altaşa. Chłopiec przenosi na ekran autentyczne emocje, ukryte w spojrzeniach i gestach, z powodzeniem unosząc ciężar całej narracji. "Miód" to porywająca, poetycka opowieść o relacji człowieka z naturą, dojrzewaniu, stracie oraz o głębokiej miłości między ojcem a synem. Dzieło to uznawane jest za jeden z najważniejszych i najbardziej poruszających punktów we współczesnym tureckim kinie autorskim.