Nǎi Nai & Wài Pó

Opis filmu „Nǎi Nai & Wài Pó"

Babciny superduet tańczy, ćwiczy rozciąganie i puszcza bąki, by przegonić smutki.

Film dokumentalny „Nǎi Nai & Wài Pó” z 2024 roku w reżyserii Seana Wanga to niezwykle ciepły, dowcipny i zarazem poruszający portret dwóch niezwykłych kobiet. Tytułowe bohaterki to babcia reżysera od strony ojca (Nǎi Nai – Yi Yan Fuei) oraz babcia od strony matki (Wài Pó – Chang Li Hua). Kobiety, będące dla siebie swatami, w podeszłym wieku zamieszkały razem pod jednym dachem w Fremont w stanie Kalifornia. Reżyser, wracając na pewien czas do domowego zacisza, postanowił skierować obiektyw kamery na codzienne życie swoich seniorek, tworząc pełen miłości i humoru filmowy list miłosny poświęcony bliskości i rodzinie. Dokument przedstawia niezwykłą rutynę i relację łączącą obie bohaterki. Kobiety dzielą jedno łóżko, wspólnie wykonują poranne ćwiczenia rozciągające, czytają gazety, tańczą, grają w siłowanie na rękę oraz żartują ze swoich ułomności fizycznych i starości. Mimo zaawansowanego wieku ich codzienne życie jest przepełnione dziecięcą wręcz radością, wzajemną troską i niesłabnącą witalnością. Film nie unika przy tym refleksji nad trudniejszymi tematami; w słodko-gorzkich rozmowach pojawiają się wątki samotności, nieuchronności przemijania, straty bliskich oraz obaw związanych z rosnącą w USA falą ksenofobii i rasizmu wymierzonego w społeczność azjatycką. Pod względem realizacyjnym Sean Wang proponuje widzom dynamiczne i estetycznie dopracowane podejście do formy dokumentalnej. Zdjęcia łączą intymny, kameralny charakter z przemyślanymi, symetrycznymi kadrami i nasyconą paletą barw. Reżyser z wyczuciem balansuje między autentycznymi, niepozowanymi momentami a lekką stylizacją, nadając całej opowieści filmowy rytm. Dopełnieniem obrazu jest starannie dobrana ścieżka dźwiękowa, która wspaniale współgra z pogodnym, choć podszytym nostalgią nastrojem dokumentu. „Nǎi Nai & Wài Pó” spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem ze strony krytyków oraz publiczności festiwalowej na całym świecie. Produkcją zainteresował się koncern Disney, wprowadzając ją do dystrybucji cyfrowej na platformach Disney+ i Hulu. Zwieńczeniem międzynarodowego sukcesu filmu była nominacja do Oscara w kategorii najlepszego krótkometrażowego filmu dokumentalnego. To uniwersalny i chwytający za serce obraz, który w niewymuszony sposób przypomina o sile międzypokoleniowych więzi, godności w starości oraz o tym, że radość z życia można czerpać bez względu na wiek.