Niekończąca się opowieść

Opis filmu „Niekończąca się opowieść"

Mały chłopiec po śmierci matki zamyka się w sobie. Zaczyna mieć kłopoty w szkole, nie potrafi znaleźć wspólnego języka ze swoim ojcem. Pewnego dnia, uciekając przed prześladującymi go starszymi chłopcami, Bastian trafia do pewnej księgarni, skąd wykrada (właściwie to jedynie pożycza) tajemniczą książkę, dzięki której przeżyje najwspanialszą przygodę w swoim życiu. Nie jest to bowiem zwykła książka, ale pełna magii brama do innego świata. Dzięki niej Bastian przenosi się w krainę wyobraźni, której właśnie grozi zagłada... Mały chłopiec okaże się wkrótce jedyną osobą, która może uratować piękną księżniczkę...

„Niekończąca się opowieść” z 1984 roku w reżyserii Wolfganga Petersena to jedno z najważniejszych dzieł w historii kina fantasy i familijnego. Ekranizacja niezwykle popularnej powieści niemieckiego pisarza Michaela Ende stała się w momencie premiery najdroższą produkcją zrealizowaną poza granicami Stanów Zjednoczonych. Twórca widowiskowego „Okrętu” przeniósł na ekran niezwykły świat wyobraźni, łącząc tradycyjne europejskie rzemiosło z rozmachem hollywoodzkiego kina przygodowego. Zdjęcia realizowano głównie w znanych niemieckich studiach Bavaria w Monachium, a także w malowniczych plenerach Hiszpanii i Kanady. Głównym bohaterem jest dziesięcioletni Bastian, chłopiec zmagający się z traumą po stracie matki oraz poczuciem osamotnienia. Prześladowany przez rówieśników i niezrozumiany przez ojca, szuka ucieczki od szarej codzienności. Pewnego dnia trafia do tajemniczego antykwariatu, z którego zabiera niezwykłą, oprawną w skórę księgę. Ukryty na zakurzonym szkolnym strychu, zaczyna zatapiać się w lekturze przedstawiającej losy baśniowego Fantazjostanu. Krainie tej grozi zagłada ze strony tajemniczej Nicości – niszczycielskiej siły pochłaniającej kolejne krainy i stanowiącej metaforę zaniku ludzkich marzeń. Bastian z zapartym tchem śledzi losy młodego wojownika Atreju, wysłanego na niebezpieczną misję odnalezienia leku dla śmiertelnie chorej Dziecięcej Cesarzowej. Reżyserski styl Wolfganga Petersena charakteryzuje się niezwykłym wyczuciem emocjonalnym oraz dbałością o wizualny detal. Przed erą cyfrowych efektów specjalnych CGI twórcy stworzyli cały świat przy użyciu tradycyjnych metod: rozbudowanych animatronicznych kukieł, skomplikowanych makiet oraz malowanych teł. Postacie takie jak olbrzymi Smok Szczęścia Falkor, Pożeracz Kamieni czy ponury wilk Gmork do dziś zachwycają precyzją wykonania. Ogromną rolę w budowaniu niepowtarzalnego klimatu odgrywa również warstwa muzyczna. Ścieżka dźwiękowa, stworzona przez Klausa Doldingera i zreorganizowana na rynek międzynarodowy przez Giorgio Morodera, zyskała status kultowej. Tytułowa piosenka wykonywana przez Limahla stała się światowym hitem. Mimo że autor powieści Michael Ende publicznie skrytykował zmiany w scenariuszu i żądał usunięcia swojego nazwiska z plakatu, film odniósł olbrzymi sukces komercyjny i artystyczny. „Niekończąca się opowieść” wychowała pokolenia młodych widzów, ucząc ich odwagi, wartości empatii oraz potęgi ludzkiej wyobraźni. Dzieło do dziś pozostaje niezapomnianym pomnikiem kina lat 80., do którego fani powracają z wielkim sentymentem.