Niekończąca się Opowieść II: Następny Rozdział

Opis filmu „Niekończąca się Opowieść II: Następny Rozdział"

Tym razem Bastian musi ocalić Fantazję przed intrygami złej czarownicy i odkryć w sobie odwagę, której brak mu w prawdziwym życiu. Dołączają do niego starzy przyjaciele: chłopiec wojownik o imieniu Atreyu, Falkor – smok szczęścia i Skałojad. Po drodze wszyscy poznają nowych towarzyszy – ptaka Nimbly, maleńkich Wambosów, Mudwrata, elektronicznych Olbrzymów, małego Skałojada i smoka Smerga.

„Niekończąca się Opowieść II: Następny Rozdział” z 1990 roku w reżyserii George'a T. Millera to kontynuacja uznanego przeboju kina fantasy z 1984 roku. Podczas gdy pierwszy film skupiał się niemal wyłącznie na pierwszej połowie bestsellerowej powieści Michaela Ende, sequel sięga po wątki zawarte w drugiej części książki. Niemiecko-amerykańska produkcja, realizowana m.in. w słynnych studiach Bavaria w Monachium, podjęła próbę przeniesienia widzów z powrotem do niezwykłego świata Fantazji, łącząc klasyczną baśniowość z przesłaniem na temat odwagi, straty i tożsamości. Fabuła filmu ponownie koncentruje się na postaci Bastiana Balthazara Buxa, który w świecie realnym zmaga się z brakiem odwagi i trudnościami po stracie matki. Kiedy chłopiec po raz kolejny otwiera magiczną księgę, zostaje wciągnięty do Fantazji – krainy zagrożonej przez tajemniczą siłę zwaną Pustką oraz intrygi złej czarownicy Xayide. Aby powstrzymać zło, Bastian otrzymuje do dyspozycji amulet AURYN, który spełnia każde jego życzenie. Haczyk polega jednak na tym, że za każde wypowiedziane życzenie chłopiec traci jedno ze swoich wspomnień ze świata ludzi. Bastian, nieświadomy podstępu Xayide, wyrusza w pełną niebezpieczeństw podróż u boku wiernych przyjaciół: młodego wojownika Atreyu oraz smoka szczęścia Falkora. Pod względem obsadowym film przeszedł znaczące zmiany w porównaniu z częścią pierwszą. W postać Bastiana wcielił się młody, niezwykle utalentowany Jonathan Brandis, a rolę Atreyu przejął Kenny Morrison. Jedynym powracającym członkiem oryginalnej obsady był Thomas Hill jako pan Koreander, właściciel tajemniczego antykwariatu. W roli antagonistki Xayide wystąpiła Clarissa Burt. Reżyser George T. Miller postawił na rozbudowane efekty praktyczne, animatronikę i skomplikowaną charakteryzację, tworząc rzeszę nowych stworzeń zamieszkujących bajkową krainę. Twórcy starali się zachować ciągłość wizualną z pierwowzorem Wolfganga Petersena, nadając filmowi nieco bardziej dynamiczny i przygodowy charakter. Oprawę muzyczną przygotował Robert Folk, włączając do ścieżki dźwiękowej znane motywy z pierwszej części, w tym słynną kompozycję Giorgio Morodera i Klausa Doldingera. Choć „Niekończąca się Opowieść II” nie powtórzyła gigantycznego sukcesu komercyjnego ani nie zdobyła tak entuzjastycznych recenzji jak film z 1984 roku, dla wielu widzów wychowanych w latach 90. stała się istotnym elementem młodzieńczego kina przygodowego. Dziś obraz ten wspominany jest z sentymentem jako reprezentant złotej ery tradycyjnych efektów specjalnych, w której magia ekranu opierała się na fizycznych dekoracjach i kunszcie kukiełkarzy.