Oppenheimer

Opis filmu „Oppenheimer"

Oppenheimer w czasie II Wojny Światowej był dyrektorem programu rozwoju broni jądrowej "Manhattan". Poza działalnością związaną z bronią atomową Oppenheimer miał ogromne osiągnięcia w innych dziedzinach fizyki, między innymi w badaniach czarnych dziur oraz promieniowania kosmicznego. Resztę życia po opracowaniu bomby atomowej poświęcił na działalność na rzecz ograniczania rozprzestrzeniania się broni jądrowej. Był oskarżany przez amerykański rząd i służby o powiązania z ruchem komunistycznym oraz działalność szpiegowską. W latach 50. został pozbawiony dostępu do tajnych dokumentów. Dopiero prezydent Kennedy dokonał jego politycznej rehabilitacji. Oppenheimer jest dziś uznawany za jeden z symboli pacyfizmu i sprzeciwu wobec rozprzestrzeniania broni atomowej.

„Oppenheimer” w reżyserii Christophera Nolana to monumentalne dzieło biograficzno-historyczne, które przenosi widzów w sam środek jednego z najważniejszych i najbardziej brzemiennych w skutki okresów w historii ludzkości. Film oparty jest na nagrodzonej Nagrodą Pulitzera książce „Amerykański Prometeusz” autorstwa Kai Birda i Martina J. Sherwina. Opowiada historię J. Roberta Oppenheimera, wybitnego fizyka teoretycznego, który podczas II wojny światowej stanął na czele tajnego programu badawczego „Projekt Manhattan”. Celem zespołu złożonego z nieludzkich talentów naukowych było stworzenie pierwszej w historii broni masowego rażenia – bomby atomowej. Narracja filmu skacze pomiędzy pracami w Los Alamos, kulisami testu Trinity a późniejszymi, powojennymi przesłuchaniami politycznymi, podczas których fizyk musiał zmierzyć się z konsekwencjami własnych odkryć oraz oskarżeniami o nielojalność wobec państwa. Nolan po raz kolejny udowadnia swoją mistrzowską sprawność w operowaniu nieliniową chronologią. Reżyser zastosował zabieg podzielenia filmu na dwie perspektywy: kolorowe sceny reprezentują subiektywne doświadczenia samego Oppenheimera, natomiast czarno-białe sekwencje przedstawiają bardziej obiektywną, polityczną perspektywę, zdominowaną przez postać Lewisa Straussa. Zgodnie ze swoją twórczą filozofią Nolan zrezygnował z komputerowych efektów specjalnych (CGI), stawiając na efekty praktyczne – w tym widowiskową rekonstrukcję wybuchu atomowego przy użyciu reakcji chemicznych. Film charakteryzuje się niezwykłą dynamiką, w której dyskusje naukowe i polityczne pojedynki nabierają tempa godnego widowiskowego kina akcji. W kreacji tytułowej genialnie sprawdza się Cillian Murphy, tworząc jedną z najbardziej przejmujących i wielowymiarowych ról w swojej karierze. Jego hipnotyzujące spojrzenie i fizyczna przemiana doskonale oddają wewnętrzny dramat człowieka rozdartego między naukowym zachwytem a moralnym przerażeniem. Partneruje mu znakomita obsada drugoplanowa, na czele z zrehabilitowanym aktorsko Robertem Downeyem Jr. jako nieszczęsnym antagonistą Lewisem Straussem oraz Emily Blunt w roli żony fizyka, Katherine. Całość dopełniają fenomenalne zdjęcia Hoyte van Hoytemy, zrealizowane na wielkoformatowej taśmie IMAX, oraz impetowa, poruszająca muzyka Ludwiga Göranssona, która buduje nieustające napięcie od pierwszej do ostatniej minuty. „Oppenheimer” okazał się nie tylko ogromnym sukcesem artystycznym, ale i spektakularnym komercyjnym fenomenem, gromadząc blisko miliard dolarów w światowych kasach biletowych. Film wywołał ogólnoświatową dyskusję na temat odpowiedzialności nauki, konsekwencji rozwoju technologii oraz etycznych granic polityki. Zdominował również sezon nagród, zdobywając siedem Oscarów, w tym dla Najlepszego Filmu i za Najlepszą Reżyserię. To jedno z najważniejszych dzieł współczesnego kina, które zmusza do głębokiej refleksji nad losem cywilizacji.