Przed północą

Opis filmu „Przed północą"

Po raz pierwszy spotkali się prawie dwadzieścia lat temu przed wschodem słońca w pociągu do Wiednia. Spędzili ze sobą noc, by rozstać się i znów na siebie trafić po dziewięciu latach przed zachodem słońca w Paryżu. Od tamtego lata minęło kolejnych dziewięć lat. Gdzie są teraz? Czy uczucie, które ich połączyło przetrwało do dziś? Reżyser filmu "Przed wschodem słońca" i "Przed zachodem słońca" przedstawia ostatnią część trylogii okrzykniętej przez krytyków największym romansem współczesnego kina, w którym swoje życiowe role zagrali Julie Delpy i Ethan Hawke.

"Przed północą" (2013) w reżyserii Richarda Linklatera to zwieńczenie wyjątkowej trylogii filmowej, w skład której wchodzą również kultowe produkcje "Przed wschodem słońca" (1995) oraz "Przed zachodem słońca" (2004). Wszystkie trzy części powstawały w dziewięcioletnich odstępach czasu, pozwalając widzom obserwować naturalne starzenie się bohaterów oraz ewolucję ich relacji. Podobnie jak w przypadku poprzednich odsłon, scenariusz stworzyli wspólnie Linklater oraz odtwórcy głównych ról – Ethan Hawke i Julie Delpy. Akcja filmu przenosi nas do słonecznej Grecji, gdzie Jesse i Celine spędzają ostatnie dni letnich wakacji w towarzystwie przyjaciół. Od wydarzeń z Paryża minęło dziewięć lat: bohaterowie są obecnie parami w średnim wieku i wychowują wspólne córki-bliźniaczki. Jednak pod sielankową powierzchnią greckiego krajobrazu kryją się narastające napięcia. Jesse zmaga się z poczuciem winy z powodu odległości dzielącej go od syna z pierwszego małżeństwa, z kolei Celine stoi przed trudnymi decyzjami zawodowymi i czuje się przytłoczona codziennymi obowiązkami. Zwieńczeniem wyjazdu ma być samotny wieczór w luksusowym hotelu, który szybko przekształca się w brutalnie szczerą, bolesną rozmowę o stanie ich związku. Styl reżyserski Linklatera opiera się tu na niezwykłym naturalizmie i bezbłędnie poprowadzonych, wielominutowych sekwencjach rozmów. Film rezygnuje z tradycyjnej struktury dramaturgicznej na rzecz niezwykle realistycznych dialogów, które sprawiają wrażenie improwizowanych, choć w rzeczywistości były precyzyjnie napisane i wielokrotnie próbowane. Hawke i Delpy prezentują najwyższy poziom aktorstwa, kreując postaci skomplikowane, pełne sprzeczności i emocjonalnej prawdy. Ich ekranowa chemia, budowana przez niemal dwie dekady, pozwala widzowi uwierzyć w każdy gest i słowo. Istotną rolę w budowaniu klimatu odgrywają wizualia i ścieżka dźwiękowa. Zdjęcia Christosa Voudourisa ukazują urokliwy Peloponez w wyważony, niesztampowy sposób, unikając pocztówkowych banałów. Subtelna, minimalistyczna muzyka Grahama Reynoldsa idealnie dopowiada emocjonalny stan bohaterów, nie narzucając się przy tym dramaturgii scen. "Przed północą" spotkało się z entuzjastycznym odbiorem krytyków na całym świecie, zdobywając nominację do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany. Film chwalono za odwagę w dekonstrukcji romantycznych mitów – podczas gdy pierwsze dwie części opowiadały o zakochaniu i tęsknocie, trzecia odsłona dojrzało pyta o to, co dzieje się z miłością po latach codziennych kompromisów. To niezwykle przejmujący i autentyczny portret dojrzałej relacji, który umocnił pozycję cyklu Linklatera jako jednego z najważniejszych osiągnięć w historii kina romantycznego.