Pula Śmierci

Opis filmu „Pula Śmierci"

Piąty i ostatni film z cyklu opowieści sensacyjnych o inspektorze Harry`m Callahanie (Clint Eastwood), zwanym nie bez powodu "Brudny Harry". Bo Callahan, nie zamierza traktować przestępców humanitarnie i rozprawia się z nimi dość brutalnie. Nie zraża się nawet wtedy, gdy za szczególnie bezwzględne postępowanie bywa zawieszany w pełnieniu obowiązków. Film "Pula Śmierci" opowiada historię grupy zaprzyjaźnionych osób, członków ekipy filmowej, realizującej wideoklip, którzy dla zabawy typują listę osób, które mają największą szansę na zgon...

„Pula Śmierci” (oryg. The Dead Pool) z 1988 roku to piąta i zarazem ostatnia odsłona legendarnego cyklu sensacyjnego poświęconego bezkompromisowemu inspektorowi z San Francisco, Harry’emu Callahanowi. Za reżyserię odpowiadał Buddy Van Horn, wieloletni koordynator kaskaderów oraz bliski współpracownik Clinta Eastwooda, który po raz kolejny powrócił do swojej najbardziej rozpoznawalnej roli. Film powstał pod koniec lat 80., w okresie, gdy kino akcji przeżywało ogromny rozkwit, a sam bohater musiał zmierzyć się z nowymi wyzwaniami dynamicznie zmieniającej się popkultury i mediów. Fabuła produkcji skupia się na śledztwie w sprawie serii tajemniczych zabójstw łączących się z makabryczną zabawą zwaną „pulą śmierci”. Gra, wymyślona przez członków ekipy filmowej pod przewodnictwem reżysera horrorów Petera Swana (Liam Neeson), polega na typowaniu list znanych osobistości, które mają największe prawdopodobieństwo rychłej śmierci. Kiedy wytypowane osoby zaczynają ginąć w niewyjaśnionych okolicznościach – poczynając od popadającego w nałogi gwiazdora rocka Johnny'ego Squaresa – inspektor Callahan staje przed trudnym zadaniem rozszyfrowania intrygi. Sprawa staje się dla niego osobista, gdy odkrywa, że jego własne nazwisko również znajduje się na liście potencjalnych ofiar. W rozwiązaniu zagadki pomagają mu nowy partner Al Quan oraz dociekliwa reporterka telewizyjna Samantha Walker. Reżyserski styl Buddy’ego Van Horna stawia na szybkie tempo, efektowne sceny strzelanin i widowiskowe pościgi. Najbardziej zapamiętaną i unikalną sekwencją filmu pozostaje pościg po stromych ulicach San Francisco, stanowiący autoironiczny hołd dla klasycznych wzorców kina, w którym auto Callahana ścigane jest przez zdalnie sterowany model samochodziku uzbrojony w ładunek wybuchowy. Na uwagę zasługuje również oprawa muzyczna – w filmie wybrzmiewa utwór „Welcome to the Jungle” zespołu Guns N' Roses, co idealnie oddaje surowy i energetyczny klimat tamtej dekady. Choć „Pula Śmierci” spotkała się z zróżnicowanymi opiniami krytyków, podkreślających odejście od mrocznego realizmu pierwowzoru z 1971 roku na rzecz bardziej rozrywkowego charakteru, film okazał się sukcesem kasowym i zyskał sympatię widzów. Obraz stanowi interesujący dokument swoich czasów, ukazujący starcie tradycyjnego twardego stróża prawa z nowoczesnym światem mediów masowych, a zarazem jest godnym wieńczeniem pięciofilmowej historii o Brudnym Harrym.