Pulp Fiction

Opis filmu „Pulp Fiction"

Płatni mordercy, Jules i Vincent, dostają zlecenie, by odzyskać z rąk przypadkowych rabusiów tajemniczą walizkę bossa mafii. Nie dość tego, Vincent dostaje kolejną robotę - na czas nieobecności gangstera w mieście ma zaopiekować się jego poszukującą wrażeń żoną Mią. Vincent i Jules niespodziewanie wpadają po uszy, gdy przypadkowo zabijają zakładnika. Kłopoty ma też podupadły bokser, który otrzymał dużą sumę za przegranie swojej walki. Walkę jednak wygrywa, a Los Angeles staje się od tej chwili dla niego za małe. Specjaliści od mokrej roboty będą mieli co robić...

"Pulp Fiction" z 1994 roku w reżyserii Quentina Tarantino to jedno z najważniejszych dzieł w historii kina niezależnego, które bezpowrotnie zmieniło oblicze współczesnej kinematografii. Po sukcesie debiutanckich "Wściekłych psów", Tarantino wspólnie z Rogerem Avarym stworzył scenariusz nawiązujący do tanich powojennych powieści kryminalnych (tzw. pulp magazine). Film zaprezentowany na Festiwalu w Cannes zdobył Złotą Palmę, a zaledwie 31-letniego wówczas reżysera z miejsca okrzyknięto nowym wizjonerem Hollywood. Fabuła filmu ma strukturę szkatułkową i składa się z kilku zapętlonych historii dziejących się w przestępczym półświatku Los Angeles. Śledzimy losy dwóch charyzmatycznych płatnych morderców, Julesa Winnfielda i Vincenta Vegi, którzy starają się odzyskać tajemniczą walizkę należącą do ich szefa, Marcellusa Wallace'a. W międzyczasie Vincent otrzymuje zadanie zaopiekowania się żoną bossa, Mią, podczas jego nieobecności. Równolegle poznajemy historię podupadłego boksera Butcha Coolidge'a, który decyduje się złamać umowę z mafią i wygrać ustawioną walkę, co ściąga na niego śmiertelne niebezpieczeństwo ze strony rozwścieczonych gangsterów. Tarantino zachwycił widzów i krytyków niekonwencjonalną, nieliniową narracją oraz błyskotliwymi, niezwykle rozbudowanymi dialogami. Postacie prowadzą długie, często wręcz absurdalne konwersacje o popkulturze, fast foodach czy masażu stóp w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia. Film zrealizowano z niezwykłym wyczuciem estetyki, łączy on w sobie dosadną przemoc, czarny humor oraz elegancję. Doskonała obsada – m.in. John Travolta, który przeżył dzięki tej roli spektakularny renesans kariery, Samuel L. Jackson, Uma Thurman i Bruce Willis – stworzyła ikoniczne kreacje, które na stałe wpisały się do kanonu popkultury. Niezwykle istotnym elementem dzieła jest wybitny dobór ścieżki dźwiękowej. Tarantino zrezygnował z tradycyjnej muzyki ilustracyjnej na rzecz starannie wyselekcjonowanych utworów z gatunków surf rocka, rock and rolla, popu i funk z lat 50., 60. i 70. Utwory takie jak "Misirlou" Dicka Dale'a czy "You Never Can Tell" Chucka Berry'ego doskonale współgrają z dynamicznymi zdjęciami polskiego operatora Andrzeja Sekuły. "Pulp Fiction" okazało się ogromnym sukcesem komercyjnym i artystycznym, zdobywając uznanie na całym świecie. Do dziś film ten uważany jest za arcydzieło kina postmodernistycznego oraz kamień milowy w historii amerykańskiego kina.