Ziemia

Opis filmu „Ziemia"

Film twórcy "Kochanków z Kręgu Polarnego" ("Los Amantes Del Circulo Polar"). Angel, opylacz roślin z tajemniczą przeszłością, przybywa do hiszpańskiej winnicy, by zwalczyć plagę owadów. Wkrótce zakochuje się w dwóch kobietach: Angeli, nieśmiałej, nieszczęśliwie zamężnej córce właściciela winnicy oraz Mili, gorącej, wyzwolonej kochance męża Angeli. W tym całym zalewie emocji Angel stara się znaleźć spokój ducha...

"Ziemia" ("Tierra") z 1996 roku to trzeci pełnometrażowy film fabularny w dorobku cenionego hiszpańskiego reżysera i scenarzysty Julio Medema. Dzieło to sytuuje się w niezwykle ważnym momencie kariery baskijskiego twórca – powstało bezpośrednio po sukcesie cenionej "Rudej wiewiórki" (1993), a tuż przed światowym przełomem, jakim okazali się "Kochankowie z Kręgu Polarnego" (1998). Medem po raz kolejny zabiera widzów w autorską podróż do świata pełnego magicznego realizmu, w którym szara codzienność nieustannie przenika się z mistyką, podświadomością oraz symbolicznymi prawami natury i kosmosu. Głównym bohaterem opowieści jest Ángel (w tej roli znakomity Carmelo Gómez), mężczyzna o skomplikowanej i nietuzinkowej strukturze psychicznej, który niedawno opuścił zakład psychiatryczny. Ángel jest przekonany, że jego ciało zamieszkują dwie odrębne tożsamości – jedna ziemska, pragmatyczna i ludzka, druga zaś duchowa, będąca anielskim głosem z innego wymiaru. Mężczyzna przybywa do surowego, spalonego słońcem regionu hiszpańskich winnic. Jego zadaniem jest przeprowadzenie odrobaczania gleby i wyeliminowanie plagi larw owadów, które nadają lokalnemu winu specyficzny, ziemski posmak. Na miejscu bohater wplątuje się w gęstą sieć miłosnych zależności, zakochując się jednocześnie w dwóch skrajnie odmiennych kobietach. Jedną z nich jest skromna, wrażliwa i nieszczęśliwie zamężna Angela (Emma Suárez), drugą zaś młoda, wyzwolona i niezwykle zmysłowa Mari (Silke). Rozdarty między dwiema skrajnościami Ángel próbuje odnaleźć wewnętrzną równowagę. Pod względem realizacyjnym "Ziemia" stanowi popis wizualnego i dźwiękowego kunsztu. Nasycone ciepłymi odcieniami czerwieni i ugru zdjęcia Javiera Aguirresarobe przekształcają prowincjonalny krajobraz w przestrzeń niemal kosmiczną, surrealistyczną i odrealnioną. Istotną rolę w budowaniu melancholijnego, a zarazem pełnego napięcia klimatu odgrywa wybitna muzyka skomponowana przez Alberto Iglesiasa. Medem mistrzowsko wykorzystuje motywy mikrokosmosu i makrokosmosu – miniaturowy świat owadów żyjących pod powierzchnią ziemi staje się metaforycznym odbiciem ludzkiego pożądania, tłumionych emocji oraz duchowych pęknięć. Aktorstwo w filmie stoi na najwyższym poziomie i stanowi jeden z najważniejszych filarów produkcji. Carmelo Gómez niezwykle subtelnie balansuje między poczytalnością a szaleństwem, a partnerujące mu Emma Suárez i Silke tworzą zapamiętywalne, wyraziste kreacje, reprezentujące dwa zupełnie odmienne pierwiastki kobiecości. "Ziemia" zdobyła szerokie uznanie w międzynarodowym środowisku filmowym, czego potwierdzeniem była kwalifikacja do konkursu głównego o Złotą Palmę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 1996 roku. Film zdobył również dwie statuetki Goya, utwierdzając pozycję Medema jako jednego z najbardziej wizjonerskich i oryginalnych autorów kina europejskiego lat 90.