Beethoven

Opis filmu „Beethoven"

Tytułowy Beethoven, pies bernardyn przez przypadek trafia do rodziny państwa Newtonów. Ojciec (Charles Grodin) protestuje - pies może zostać tylko kilka dni. Jednak trójka dzieciaków - Ryce (Nicholle Tom), Emily (Sarah Rose Karr) i Ted (Christopher Castile) - nie chce słyszeć o oddaniu swojego małego ulubieńca. Bez zgody ojca zatrzymują zwierzaka, nadają mu imię Beethoven i spędzają z nim każdą wolną chwilę. Z czasem bernardyn wyrasta na dużego, długowłosego psa obronnego...

W latach 90. kino familijne przeżywało prawdziwy renesans, a jednym z filarów tego gatunku stała się komedia „Beethoven” z 1992 roku w reżyserii Briana Levanta. Za scenariuszem filmu stał sam John Hughes, ukrywający się pod pseudonimem Edmond Dantès, znany ze stworzenia takich hitów jak „Kevin sam w domu”. Projekt powstał pod szyldem wytwórni Universal Pictures i z założenia miał być lekką, ciepłą opowieścią o przyjaźni człowieka ze zwierzęciem, dostosowaną do wrażliwości widzów w każdym wieku. Fabuła filmu skupia się na rodzinie Newtonów, której spokojne, podmiejskie życie wywraca się do góry nogami, gdy do ich domu trafia mały szczeniak bernardyna. Piekielnie uroczy psiak ucieka porywaczom zwierząt i błyskawicznie zdobywa serca trójki dzieci: najstarszej Ryce, średniego Teda oraz najmłodszej Emily. Maluch otrzymuje imię Beethoven na cześć słynnego kompozytora, po tym jak reaguje szczekaniem na motyw z V Symfonii. Jedyną oporną osobą w domu pozostaje ojciec rodziny, George, dla którego rosnący z dnia na dzień pupil oznacza wyłącznie chaos, zniszczone meble i gigantyczne wydatki. Prawdziwe kłopoty zaczynają się jednak w momencie, gdy psem zaczyna interesować się chciwy i pozbawiony skrupułów weterynarz, dr Herman Varnick, który prowadzi tajne i nielegalne eksperymenty na zwierzętach. Reżyser Brian Levant prowadzi narrację w klasycznym, slapstickowym stylu, w którym humor opiera się na gabarytach bernardyna oraz ekspresyjnych reakcjach Charlesa Grodina. Grodin stworzył znakomitą, zapamiętywalną kreację sfrustrowanego, ale w głębi duszy kochającego ojca. Wokół niego świetnie odnajduje się Bonnie Hunt jako zrównoważona matka oraz przekonująca obsada dziecięca. W rolach drugoplanowych można dostrzec aktorów, którzy wkrótce zdobyli ogromną sławę, w tym Davida Duchovny’ego i Stanleya Tucciego grających bezwzględnych doradców finansowych. Oprawę muzyczną przygotował Randy Edelman, z powodzeniem łącząc klasyczne motywy muzyki poważnej z pogodną i dynamiczną ścieżką dźwiękową charakterystyczną dla amerykańskiego kina lat 90. „Beethoven” okazał się ogromnym sukcesem frekwencyjnym i komercyjnym, zarabiając na całym świecie ponad 140 milionów dolarów przy budżecie szacowanym na kilkanaście milionów. Sukces ten zapoczątkował całą serię kontynuacji, produkcje przeznaczone bezpośrednio na rynek wideo oraz serial animowany, tworząc jedną z najbardziej rozpoznawalnych franczyz familijnych tamtej dekady. Tytułowy pies zagrał rolę, która wpisała go na stałe do kanonu popkultury, a sam film do dziś pozostaje chętnie oglądanym klasykiem kina rodzinnego.