Dziewiąte wrota

Opis filmu „Dziewiąte wrota"

Dean Corso jest nowojorskim bibliofilem, który specjalizuje się w odnajdywaniu bezcennych pierwodruków i niedostępnych wydań dla kolekcjonerów gotowych zapłacić za nie każdą cenę. Łączy rozległą wiedzę z bezpośrednimi manierami i wprawnym okiem. Jest przy tym nieco cyniczny i odrobinę amoralny - aby osiągnąć zamierzony cel, nie cofnie się przed niczym. Gdy w grę wchodzi oszustwo, nie waha się ani chwili. W ten sposób udaje mu się zdobyć niezwykle rzadkie, czterotomowe wydanie "Don Kichota", za które płaci nieświadomemu właścicielowi śmiesznie niską cenę. Corso otrzymuje niezwykłe zlecenie od wydawcy Borisa Balkana, który w swej klimatyzowanej bibliotece gromadzi wyłącznie dzieła poświęcone diabłu. Balkan wszedł ostatnio w posiadanie długo poszukiwanego egzemplarza satanicznej księgi zatytułowanej "Dziewięć wrót Królestwa Cieni"...

„Dziewiąte wrota” (1999) w reżyserii Romana Polańskiego to wyrafinowany thriller neo-noir z elementami okultyzmu i horroru psychologicznego. Scenariusz filmu powstał na motywach poczytnej powieści „Klub Dumas” autorstwa hiszpańskiego pisarza Arturo Péreza-Revertego. Polański, tworząc swoisty hołd dla kinowego detektywizmu i klasycznych opowieści o paktach z siłami nieczystymi, zdecydował się znacząco uprościć wielowątkową strukturę książki. Skupił się niemal wyłącznie na tajemnicy demonicznego manuskryptu, odrzucając literackie wątki związane z twórczością Alexandre'a Dumasa. Głównym bohaterem opowieści jest Dean Corso (w tej roli Johnny Depp), nowojorski antykwariusz i ekspert od rzadkich woluminów. Corso to postać cyniczna, amoralna i pozbawiona skrupułów – handlarz, który dla zdobycia bezcennego starodruku bez wahania wykorzystuje niewiedzę swoich klientów. Mężczyzna otrzymuje niezwykłe i niezwykle dochodowe zlecenie od bogatego, obsesyjnego kolekcjonera literatury satanistycznej, Borisa Balkana (Frank Langella). Balkan wszedł niedawno w posiadanie jednego z trzech istniejących na świecie egzemplarzy księgi „Dziewięć wrót Królestwa Cieni” wydanej w 1666 roku. Zadaniem Corso jest podróż do Europy, odnalezienie pozostałych dwóch tomów i porównanie ich z księgą Balkana w celu ustalenia, który egzemplarz jest autentyczny. Rutynowe z pozoru zadanie szybko przekształca się w śmiertelnie niebezpieczne śledztwo, w którym bohater musi zmierzyć się z morderstwami, tajemniczą sekta oraz enigmatyczną dziewczyną o nadprzyrodzonych zdolnościach. Polański mistrzowsko prowadzi narrację, łącząc powolne budowanie napięcia z czarnym humorem i ironią. Niezwykły klimat filmu to w dużej mierze zasługa znakomitych zdjęć Dariusa Khondji, które operują ciepłą, złocistą paletą barw i mrocznymi cieniami, budując atmosferę klasycznego neo-noir. Całość dopełnia wybitna ścieżka dźwiękowa polskiego kompozytora Wojciecha Kilara – niepokojąca, wokalno-orkiestrowa muzyka idealnie współgra z ezoterycznym charakterem opowieści. Johnny Depp świetnie odnajduje się w roli chciwego poszukiwacza, a partnerują mu przekonujący Frank Langella, zmysłowa Lena Olin oraz Emmanuelle Seigner jako tajemnicza protektorka. Choć w momencie premiery film spotkał się z mieszanymi recenzjami krytyków, z biegiem lat „Dziewiąte wrota” zyskały status dzieła kultowego pośród miłośników kina z wątkami tajemnicy, bibliofilii i okultystyki. Dzieło Polańskiego wyróżnia się powściągliwością, brakiem tanich efektów grozy oraz skrupulatną dbałością o detale, stanowiąc fascynujące studium ludzkiej pychy, chciwości i niebezpiecznego dążenia do poznania wiedzy zakazanej.