Eyes of Fire

Opis filmu „Eyes of Fire"

„Eyes of Fire” z 1983 roku w reżyserii Avery’ego Crounse’a to jeden z najbardziej unikalnych, a zarazem zapomnianych klejnotów amerykańskiego kina grozy lat 80. Akcja filmu przenosi widzów w połowę XVIII wieku, w okres wojen na pograniczu amerykańskim. Głównym bohaterem jest Will Smythe, charyzmatyczny, lecz nieetyczny kaznodzieja, który zostaje wygnany z niewielkiej osady za cudzołóstwo i szerzenie heretyckich nauk. Razem ze swoją grupą oddanych wyznawców oraz traperem Marionem Daltonem ucieka przed lokalnymi władzami w głąb nieznanych, dziewiczych lasów. Szukając bezpiecznego schronienia, osadnicy trafiają do odizolowanej od świata doliny, nie zdając sobie sprawy, że teren ten jest przeklęty i opanowany przez starożytne siły leśne. Po osiedleniu się w Dolinie bohaterowie szybko zaczynają doświadczać niepokojących zjawisk. Las wokół nich zdaje się żyć własnym życiem, a duchy rdzennych mieszkańców i leśne demony zaklęte w kory drzew zaczynają nękać przybyszy. W przeciwieństwie do tradycyjnych horrorów tamtego okresu, stawiających głównie na krwawe slashery, Crounse stworzył dzieło głęboko zakorzenione w folklorze i naturyzmie. Film buduje napięcie poprzez powolne, hipnotyzujące tempo, surrealistyczny klimat oraz nieustające poczucie osaczenia. Dzika przyroda staje się mściwym bohaterem opowieści, reagującym na grzechy i hipokryzję osadników. Od strony wizualnej produkcja wyróżnia się niezwykłą kreatywnością i oszczędnością środków technicznych. Twórcy zastosowali unikalne metody optyczne, w tym ręczne nakładanie obrazów na taśmę filmową oraz efekty rotoskopowe, aby przedstawić duchy wtapiające się w pnie drzew i mgłę. Zdjęcia realizowane w plenerach doskonale oddają surowość i tajemniczość głuszy, a odpowiednie operowanie światłem nadaje całości baśniowy, choć koszmarny charakter. Oprawa dźwiękowa potęguje uczucie zagubienia, łącząc naturalne odgłosy lasu z niepokojącymi motywami muzycznymi. W obsadzie na szczególną uwagę zasługuje Dennis Lipscomb w roli kaznodziei Smythe’a, tworzący postać skomplikowaną, balansującą między fałszywą pobożnością a bezwzględnym egoizmem. Choć w momencie premiery film nie odniósł dużego sukcesu komercyjnego i przez lata pozostawał pozycją niszową, dziś uznawany jest za pionierskie osiągnięcie w podgatunku folk horroru. Współcześnie bywa zestawiany z produkcjami takimi jak „Czarownica: Bajka ludowa z Nowej Anglii” Roberta Eggersa, dla których dzieło Crounse’a stanowiło wczesny punkt odniesienia.