Mały Książę

Przeniesienie tak wybitnego i ponadczasowego dzieła literackiego z kart papieru na ekran kinowy od początku jawiło się jako przedsięwzięcie obarczone sporym ryzykiem. Powieść Saint-Exupéry’ego zna niemal każdy, a jej uniwersalizm sprawia, że oceniać ją w kategoriach prostego tekstu po prostu nie sposób. Reżyser Mark Osborne znalazł jednak akceptowalny i pomysłowy sposób na przedstawienie tej znanej historii. Wprowadzając wątek nietuzinkowego starca, który przełamuje rutynę codzienności małej dziewczynki, twórcy budują pomost między prozaiczną rzeczywistością a krainą Małego Księcia, zachowując przy tym właściwy charakter oryginału.

Od strony formalnej produkcja prezentuje się solidnie. Zastosowana stylistyka animacji, choć może nie nosi znamion formy absolutnie wybitnej, jest w zupełności poprawna i idealnie dopasowana do specyfiki tego opowiadania. Wykonano ją w sposób niezwykle staranny, dzięki czemu zwykły widz nie dostrzeże tu żadnych technicznych niedociągnięć czy błędów. Równie istotną rolę w budowaniu klimatu odgrywa ścieżka dźwiękowa, która stoi na bardzo dobrym poziomie, świetnie współgrając z emocjonalną warstwą obrazu i nadając poszczególnym scenom odpowiedni ciężar gatunkowy.