Paddington

Opis filmu „Paddington"

Któż nie zaopiekowałby się małym sympatycznym misiem siedzącym samotnie na wielkim dworcu kolejowym? Państwo Brown z dziećmi bez wahania przygarnęli uroczego niedźwiadka w czerwonym kapeluszu i.... odtąd już nic nie było jak dawniej. Do Londynu Miś Paddington przybył w tajemniczy sposób aż z Peru, ale ta podróż to dopiero początek przygód niezwykłego zwierzaka. Spokojne życie Jonathana Browna i jego siostry będzie teraz pełne nie tylko prześmiesznych sytuacji, ale i niesamowitych, magicznych zdarzeń.

Postać małego niedźwiadka w niebieskim budrysówce i czerwonym kapeluszu, stworzona w 1958 roku przez Michaela Bonda, od pokoleń stanowi klasykę brytyjskiej literatury dziecięcej. Przeniesienie tej uwielbianej historii na ekran kinowy przez producenta Davida Heymana (odpowiedzialnego za sukces filmowej serii o Harrym Potterze) oraz reżysera Paula Kinga wiązało się z ogromną odpowiedzialnością. Ostateczny efekt przerósł jednak oczekiwania zarówno widzów, jak i krytyków – powstało widowisko niezwykle ciepłe, inteligentne i dopracowane pod każdym względem wizualnym. Akcja filmu rozpoczyna się w malowniczych rejonach Głębokiego Peru, gdzie młody miś wychowuje się pod opieką cioci Lucy i wujka Pastuzo. Kiedy niszczycielskie trzęsienie ziemi pozbawia go dachu nad głową, bohater rusza w daleką podróż statkiem do Londynu. Odnaleziony na stacji kolejowej przez sympetyczną rodzinę Brownów, otrzymuje imię Paddington i trafia pod ich dach przy Windsor Gardens. Dziecięca naiwność oraz brak znajomości cywilizacyjnych zwyczajów natychmiast prowadzą do serii niefortunnych i niezwykle zabawnych wypadków. Sytuacja skomplikuje się jeszcze bardziej, gdy tropem niezwykłego przybysza rusza Millicent Clyde – bezwzględna preparatorka zwierząt z Muzeum Historii Naturalnej, która marzy o wzbogaceniu swojej kolekcji o ten unikalny okaz. Paul King nadaje całej opowieści niepowtarzalny styl wizualny, często porównywany przez krytyków do dzieł Wesa Andersona. Baśniowa, dopracowana w najmniejszych detalach scenografia tworzy lekko zidealizowany, nostalgiczny obraz stolicy Wielkiej Brytanii. Znakomicie sprawdza się płynne połączenie gry aktorów z cyfrową animacją – specjaliści ze studia Framestore stworzyli postać Paddingtona o niezwykle bogatej mimice i wyrazistym charakterze. Oprawę muzyczną przygotował Nick Urata, uzupełniając symfoniczne nuty o żywiołowe występy ulicznego zespołu grającego muzykę calypso, co dodaje całemu widowisku niezwykłego rytmu i pogody ducha. Ogromną siłą produkcji jest znakomicie dobrana obsada. Głosu Paddingtonowi w wersji oryginalnej użyczył Ben Whishaw, nasycając go bezgraniczną niewinnością i łagodnością. Na ekranie partnerują mu świetni brytyjscy aktorzy: Hugh Bonneville jako zachowawczy pan Brown, Sally Hawkins jako pełna empatii pani Brown oraz Nicole Kidman, która z wielkim wyczuciem przerysowania wcieliła się w rolę czarnego charakteru. "Paddington" stał się globalnym sukcesem kasowym i artystycznym, udowadniając, że klasyczna komedia rodzinna może być jednocześnie mądrym, pełnym czaru kinem o akceptacji inności i poszukiwaniu własnego miejsca na świecie.