Tengo miedo torero

Opis filmu „Tengo miedo torero"

"Tengo miedo torero" (znany również pod międzynarodowym tytułem "My Tender Matador") w reżyserii Rodrigo Sepúlvedy to przejmująca adaptacja głośnej, wydanej w 2001 roku powieści uznanego chilijskiego pisarza, poety i aktywisty queer Pedro Lemebela. Akcja filmu przenosi widzów do Santiago z 1986 roku, w sam środek brutalnej dyktatury wojskowej generała Augusto Pinocheta. Projekt ten dojrzewał w chilijskim środowisku filmowym przez ponad dekadę, stając się jednym z najbardziej wyczekiwanych dzieł tamtejszej kinematografii. Twórcy z powodzeniem połączyli w nim intymny, nietypowy romans z szerokim tłem społeczno-politycznym przełomowego momentu w historii Ameryki Południowej. Główną bohaterką opowieści jest „La Loca del Frente” (Caryca z Naprzeciwka) – starzejąca się, uboga transpłciowa kobieta i barwna postać lokalnego półświatka, która zarabia na skromne utrzymanie kunsztownym haftowaniem obrusów dla żon wojskowych dygnitarzy. Jej skomplikowana i samotna codzienność ulega całkowitej zmianie, gdy w małym sklepie poznaje Carlosa – młodego, przystojnego mężczyznę, który okazuje się członkiem podziemnej organizacji partyzanckiej Manuel Rodríguez Patriotic Front (FPMR). Zaślepiona uczuciem i pragnieniem bliskości La Loca zgadza się udostępnić swoje mieszkanie jako magazyn na tajemnicze pudła przemycane przez Carlosa. Nieświadomie staje się w ten sposób kluczowym ogniwem w śmiertelnie niebezpiecznym spisku mającym na celu zamach na dyktatora. Reżyser Rodrigo Sepúlveda prowadzi narrację z wielką wrażliwością, balansując między politycznym napięciem a czułą, słodko-gorzką historią uczuciową. Prawdziwym filarem filmu jest wybitna kreacja Alfredo Castro, jednego z najważniejszych i najbardziej cenionych aktorów latynoamerykańskich. Castro nasyca swoją postać głęboką godnością, humorem, melancholią oraz tragicznym rysem. Wizualną stronę filmu budują klimatyczne zdjęcia Sergio Armstronga, które w ciepłych, lecz dusznych barwach oddają nadszarpniętą czasem atmosferę opustoszałego Santiago lat 80. Całość dopełnia poruszająca muzyka argentyńskiego kompozytora Pedro Aznara oraz nostalgiczne, tradycyjne bolera, które nadają wielu scenom niemal operowy charakter. Obraz zadebiutował podczas 77. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji w prestiżowej sekcji Giornate degli Autori, gdzie zdobył uznanie międzynarodowej krytyki. "Tengo miedo torero" stanowi wartościowy i poruszający głos chilijskiego kina w dyskusji o pamięci historycznej. Film oddaje sprawiedliwość osobom wykluczonym i marginalized, pokazując, że pragnienie miłości, ludzkiego ciepła i godności potrafi przetrwać nawet w najbardziej mrocznym okresie państwowego terroru.