Aleksander - okropny, straszny, niezbyt dobry, bardzo zły dzień

Opis filmu „Aleksander - okropny, straszny, niezbyt dobry, bardzo zły dzień"

Dwunastoletniego Alexandra Coopera ciągle spotykają nieszczęścia. Rano budzi się z gumą we włosach, a po serii kolejnych przykrych zdarzeń dowiaduje się, że nikt nie zamierza przyjść na jego urodziny, bo jest inne przyjęcie w tym czasie. Aleksander jest zły na cały świat, a najbardziej na własną rodzinę jego mama, tata i rodzeństwo w ogóle go nie rozumieją. Im się nigdy nie przydarza zły dzień. Dlatego chłopak w nocy przed swoimi urodzinami wypowiada życzenie, żeby oni też poczuli, co to znaczy mieć pecha. I następnego dnia całą rodzinę Alexandra zaczynają spotykać nieszczęścia.

Film „Aleksander – okropny, straszny, niezbyt dobry, bardzo zły dzień” z 2014 roku w reżyserii Miguela Artety to ekranizacja klasycznej i niezwykle popularnej w Stanach Zjednoczonych książki dla dzieci autorstwa Judith Viorst z 1972 roku. Wyprodukowany przez Walt Disney Pictures obraz przenosi na ekran historię dwunastoletniego Alexandra Coopera (w tej roli Ed Oxenbould), którego życie wydaje się niezmiennym pasmem porażek i niepowodzeń. Chłopak rozpoczyna swój dzień od gumy do żucia wplątanej we włosy, a po serii kolejnych niefortunnych zdarzeń dowiaduje się, że nikt nie przyjdzie na jego nadchodzące przyjęcie urodzinowe, ponieważ wszyscy wybierają imprezę u popularnego klasowego kolegi. Aleksander ma poczucie, że cały świat jest przeciwko niemu, a członkowie jego rodziny – w tym zawsze optymistyczny ojciec Ben (Steve Carell) oraz zapracowana matka Kelly (Jennifer Garner) – nie są w stanie zrozumieć jego frustracji. W nocy poprzedzającej urodziny zdesperowany chłopiec wypowiada życzenie, aby jego najbliżsi chociaż na jeden dzień doświadczyli, co oznacza prawdziwy pech. Kiedy Aleksander budzi się następnego dnia, jego życzenie zaczyna się spełniać w najmniej oczekiwany sposób. Cała rodzina Cooperów wpada w wir nieustannych komicznych katastrof i niepowodzeń, od nieudanych rozmów kwalifikacyjnych, przez kłopoty z egzaminem na prawo jazdy, aż po odwołane przedstawienia teatralne i zniszczone dekoracje. Miguel Arteta sprawnie balansuje między fizycznym humorem a wyrazistym przekazem familijnym. Film utrzymany jest w szybkim tempie, wykorzystując klasyczne chwyty komedii pomyłek i absurdu, ale jednocześnie nie traci z oczu emocjonalnego rdzenia historii – znaczenia wzajemnego wsparcia i solidarności w trudnych momentach. Sukces produkcji opiera się w dużej mierze na bardzo dobrze dobranej obsadzie. Steve Carell i Jennifer Garner tworzą duet pełen chemii i naturalnego wdzięku, idealnie oddając chaos współczesnego życia rodzicielskiego. Młody Ed Oxenbould przekonująco wciela się w postać tytułowego bohatera, budząc sympatię widza bez wpadania w przesadny sentymentalizm. Wizualnie film operuje jasną, ciepłą paletą barw, a zdjęcia Terry'ego Staceya skutecznie podkreślają dynamiczny charakter wydarzeń. Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Christophe'a Becka oraz starannie dobrane piosenki popularne dodają całości energii i podnoszącego na duchu klimatu. Obraz spotkał się z pozytywnym odbiorem ze strony publiczności oraz krytyków, którzy docenili go za lekkość, brak zbędnego moralizatorstwa oraz uniwersalne przesłanie. Film udowadnia, że zły dzień może przydarzyć się każdemu, a kluczem do przetrwania trudnych chwil jest umiejętność zachowania dystansu i wspólne stawianie czoła przeciwnościom losu.