Brzdąc w Opałach

Opis filmu „Brzdąc w Opałach"

Dwuletni Bennington Cotwell IV, w skrócie Bink, zostaje porwany przez trzech kidnaperów, chcących wyłudzić okup od jego ojca, zamożnego przemysłowca. Jednak przy pierwszej sposobności Bink ucieka i tak jak bohater jego ulubionej książeczki z obrazkami, przeżywa niesamowite przygody w fascynującym świecie wielkie miasta. Chicago czeka na odkrycie! Porywacze i policja podążają jego tropem. [opis dystrybutora dvd]

„Brzdąc w opałach” (oryg. Baby’s Day Out) z 1994 roku to familijna komedia sensacyjno-przygodowa wyreżyserowana przez Patricka Reada Johnsona na podstawie scenariusza Johna Hughesa – mistrza gatunku odpowiedzialnego za sukces takich klasyków jak „Kevin sam w domu” czy „Klub winowajców”. Film wyraźnie czerpie z charakterystycznego dla twórczości Hughesa schematu, łącząc bezpretensjonalny humor slapstickowy z motywem małego bohatera przechytrzającego niezgrabnych przestępców w wielkim mieście. Fabuła filmu przedstawia losy dwuletniego Benningtona Cotwella IV, nazywanego po prostu Binkiem. Chłopiec wychowuje się w luksusie jako jedyny potomek zamożnej i wpływowej rodziny z Chicago. Jego beztroskie życie zostaje zakłócone, gdy trzech drobnych rzezimieszków – Eddie, Norby i Veeko – podszywa się pod fotografów z lokalnej gazety i porywa malca, żądając od jego ojca wielomilionowego okupu. Porywacze nie biorą jednak pod uwagę niezwykłej ciekawości świata i pomysłowości małego Binka. Gdy maluch wymyka się im na dachu budynku, rusza w samotną podróż po tętniącej życiem metropolii, śladami przygód postaci ze swojej ulubionej książeczki z obrazkami. Tropem brzdąca ruszają zarówno zdesperowani przestępcy, jak i zmartwieni rodzice wraz z policją. Strona wizualna i realizacyjna filmu to znakomity przykład amerykańskiego kina rodzinnego z pierwszej połowy lat 90. Zdjęcia Thomasa E. Ackermana ukazują Chicago z perspektywy małego dziecka, czyniąc z miejskich plenerów – od miejskiego zoo i placu budowy po dom starców – barwny plac zabaw. Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Bruce’a Broughtona doskonale współgra z ekranową akcją, podkreślając dynamikę slapstickowych gagów. Dużą wartością produkcji są kreacje aktorskie. W rolach pechowych kidnaperów wystąpili doświadczeni aktorzy charakterystyczni: Joe Mantegna, Joe Pantoliano oraz Brian Haley. Ich ekspresyjna gra i świetne wyczucie komediowe sprawiają, że sekwencje kaskaderskie bawiły i bawią do dziś. Postać tytułowego Binka zagrała para bliźniaków – Adam Robert Worton i Jacob Joseph Worton, co było powszechną praktyką ze względu na przepisy dotyczące czasu pracy dzieci na planie. Mimo że w momencie premiery kinowej film spotkał się z umiarkowanym przyjęciem ze strony amerykańskich krytyków i wygenerował rozczarowujące wyniki finansowe w USA, z czasem zyskał drugie życie. W wielu krajach – szczególnie w Polsce oraz w Indiach, gdzie stał się wręcz fenomenem popkulturowym i doczekał się lokalnych adaptacji – „Brzdąc w opałach” stał się stałym punktem ramówek telewizyjnych. Dziś film jest wspominany z sentymentem jako pełna uroku, ciepła i beztroskiej zabawy komedia dla całej rodziny.