Le Président

Opis filmu „Le Président"

„Le Président” z 1961 roku w reżyserii Henriego Verneuila to jeden z najważniejszych i najbardziej dojrzałych francuskich dramatów politycznych z okresu powojennego. Scenariusz produkcji powstał na podstawie popularnej powieści Georgesa Simenona o tym samym tytule, opublikowanej w 1958 roku. Za błyskotliwe i cięte dialogi odpowiadał mistrz tego gatunku, Michel Audiard. Obraz stanowi niezwykle wnikliwe i uniwersalne studium mechanizmów władzy, kulis dyplomacji oraz starcia bezkompromisowej jednostki z cynizmem świata polityki i naciskami wielkich grup finansowych. Głównym bohaterem opowieści jest Émile Beaufort – w tej roli genialny Jean Gabin – sędziwy, zasłużony dla kraju były premier Francji. Spędza on jesień życia w swojej wiejskiej rezydencji La Saint-Hubert, dyktując pamiętniki i bacznie obserwując bieżącą sytuację w kraju. Kiedy dochodzi do poważnego kryzysu rządowego, na czele nowego gabinetu ma stanąć Philippe Chalamont (w tej roli Bernard Blier). Chalamont w przeszłości był bliskim współpracownikiem oraz protegowanym Beauforta. Lata wcześniej uległ jednak presji spekulantów finansowych podczas tajnego kryzysu walutowego, co doprowadziło do bolesnego pęknięcia w relacjach obu mężczyzn. Sędziwy mąż stanu wciąż posiada w swoim prywatnym archiwum obciążający dokument – pisemne przyznanie się Chalamonta do winy. Przed emerytowanym premierem staje trudny dylemat moralny i polityczny: czy ujawnić skrywaną prawdę, by uniemożliwić dawnemu wychowankowi przejęcie władzy, czy też zachować dyskrecję. Reżyseria Verneuila cechuje się wyjątkową dyscypliną formalną oraz doskonałym wyczuciem tempa, dzięki czemu konwersacyjny dramat zamienia się w pasjonujący i trzymający w napięciu pojedynek charakterów. Sercem filmu są wybitne kreacje aktorskie. Jean Gabin z ogromną charyzmą i dostojeństwem wciela się w mężnego polityka o niezłomnych zasadach moralnych. Z kolei Bernard Blier znakomicie przedstawia postać pragmatycznego, wyrafinowanego, lecz zarazem słabego karierowicza. Błyskotliwe dialogi Audiarda nadają wypowiedziom bohaterów niezwykłą siłę ekspresji, a absolutnym szczytem maestrii jest sekwencja retrospekcji z porywającym przemówieniem Beauforta na forum parlamentarnym, w którym bezlitośnie demaskuje chciwość europejskich karteli. Stronę wizualną filmu sprawnie poprowadził operator Louis Page, a uzupełnia ją oszczędna, dopasowana do nastroju ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Maurice'a Jarre'a. „Le Président” zdobył duże uznanie krytyków i widzów, zyskując z biegiem lat rangę absolutnego klasyka francuskiego kina politycznego. Mimo upływu dekad dzieło Verneuila pozostaje zaskakująco aktualne, zachwycając kunsztem aktorskim oraz ponadczasową refleksją nad naturą władzy i odpowiedzialnością polityka wobec narodu.