Nie zadzieraj z fryzjerem

Opis filmu „Nie zadzieraj z fryzjerem"

Sandler gra rolę Zohana, znakomicie wyszkolonego izraelskiego komandosa, który chcąc zerwać z dotychczasową profesją najpierw pozoruje swoją śmierć, a następnie udaje się do Nowego Jorku, żeby spełnić swoje życiowe marzenie – zostać "stylistą fryzur". Zohan usilnie stara się zamknąć swoją przeszłość, ale szybko przekonuje się, że odcięcie się od własnych korzeni nie jest to takie proste. Starają się go dopaść starzy i nowi wrogowie, jednak szybko okaże się, że nikomu nie wyjdzie na dobre...zadzieranie z Zohanem. Agent Mossadu pozoruje swoją śmierć, a następnie przenosi się do Nowego Jorku, gdzie zamierza spełnić swoje największe marzenie: zostać fryzjerem.

Premiera komedii „Nie zadzieraj z fryzjerem” (org. You Don’t Mess with the Zohan) miała miejsce w 2008 roku. Film powstał według scenariusza napisanego przez Adama Sandlera, Judda Apatowa oraz Roberta Smigela, a za reżyserię odpowiadał stały współpracownik Sandlera, Dennis Dugan. Pomysł na historię dojrzewał w głowie Sandlera przez wiele lat, jednak jego realizacja została odłożona ze względu na napiętą sytuację polityczną po zamachach z 11 września 2001 roku. Głównym bohaterem jest Zohan Dvir, niewiarygodnie sprawny i niemal niezniszczalny agent izraelskiego Mossadu, który ma dość ciągłej walki z palestyńskimi terrorystami. Marzy o zupełnie innym życiu – pragnie zostać stylistą fryzur. Aby zrealizować swoje powołanie, pozoruje własną śmierć podczas starcia ze swoim odwiecznym rywalem, Fantomem, po czym w ukryciu wylatuje do Nowego Jorku. Na miejscu Zohan przyjmuje tożsamość „Scrappy Coco” i próbuje znaleźć zatrudnienie w nowojorskich salonach. Ostatecznie trafia do zakładu prowadzonego przez urokliwą Palestyńczynkę Dalię. Choć jego stylizacje opierają się na estetyce z lat 80. i katalogach marki Paul Mitchell, Zohan szybko zdobywa ogromną popularność wśród starszych klientek, łącząc usługi fryzjerskie z unikalnym urokiem osobistym. Sielanka nie trwa jednak długo, gdyż tożsamość komandosa zostaje odkryta przez lokalną społeczność arabską, co ściąga na niego stare i nowe kłopoty. Reżyser Dennis Dugan prowadzi narrację w sposób typowy dla klasycznych komedii Happy Madison Productions – stawia na przerysowany humor fizyczny, absurdalne sekwencje akcji rodem z kina sztuk walki oraz wyraziste postacie. W roli głównej Adam Sandler wykazuje się ogromnym dystansem do siebie i sprawnością fizyczną, łącząc komediową naddatkowość z akrobatycznymi popisami. Na ekranie partneruje mu znakomity John Turturro jako przerysowany antybohater Fantom, a także Emmanuelle Chriqui jako Dalia. W obsadzie znaleźli się również stały współpracownik Sandlera, Rob Schneider, oraz szerokie grono gwiazd pojawiających się w epizodach, w tym Mariah Carey i John McEnroe. Warstwa wizualna i choreografia walk stanowią parodię kina akcji, wykończoną dynamicznym montażem. Muzyka w filmie to energetyczna mieszanka bliskowschodnich rytmów, muzyki dance z lat 90. oraz popowych przebojów, co idealnie współgra z groteskową atmosferą produkcji. Mimo że „Nie zadzieraj z fryzjerem” spotkało się z mieszanymi recenzjami krytyków, którzy wskazywali na specyficzny, nierówny humor, film odniósł spory sukces komercyjny, zarabiając ponad 200 milionów dolarów na całym świecie. Z perspektywy czasu produkcja zyskała status kultowej pozycji w dorobku Sandlera. Pod warstwą absurdalnego humoru i wulgarnego slapsticku przemyca ona bezpretensjonalny, pacyfistyczny przekaz o możliwości pokojowego współistnienia i zasypywaniu historycznych podziałów.